Γνωρίζετε αυτό το έργο. Έχετε λάθος την ημερομηνία.
Μια γυναίκα με γυμνό στήθος, την τρικολόρ σημαία, ένα μουσκέτο, ένα σωρό σώματα, ένα αγόρι να κουνά πυροβόλα από κάθε πλευρά της. Έχειปรากฏ σε εξώφυλλα άλμπουμων, ευρωπαϊκά τραπεζότυπα, μπλουζάκια μιας γενιάς του Rock και στο αφίσα σχεδόν για κάθε θεατρική προσαρμογή των Les Misérables που έχει εκτυπωθεί ποτέ.
Ρωτήστε τους περισσότερους ανθρώπους τι απεικονίζει και θα λάβετε μία από δύο απαντήσεις. Και οι δύο είναι λάθος.
Απάντηση ένα: "Η Γαλλική Επανάσταση". Απάντηση δύο: "αυτά είναι τα οχυρώματα από τα Les Mis".
Δεν είναι κανένα από τα δύο. Είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός, διάρκειας τριών ημερών, που συνέβη στο Παρίσι το καλοκαίρι του 1830 — ολόκληρα σαράντα ένα χρόνια μετά το 1789, και ακριβώς δύο χρόνια πριν από την εξέγερση που ο Victor Hugo περιέγραψε στο μυθιστόρημά του.
Η Παραδοσιακή Άποψη, και Γιατί Είναι Ένα Τόσο Εύκολο Λάθος να Κάνετε
Αυτό το έργο απεικονίζει την Επανάσταση του Ιουλίου του 1830 — όχι τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, και όχι την Εξέγερση του Ιουνίου του 1832 που ενέπνευσε τα Les Misérables. Ο Delacroix δεν είχε γεννηθεί καν μέχρι το 1798, εννέα χρόνια μετά την Επανάσταση που οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αποδίδει στο έργο του.
Ορίστε γιατί όλοι κάνουν αυτό το λάθος, και δεν είναι η ανοησία — είναι το γεγονός ότι η γαλλική ιστορία σας προσφέρει τρεις ξεχωριστές παρισιές εξεγέρσεις μέσα σε περίπου σαράντα χρόνια και περιμένει να τις κρατάτε ξεχωριστές χωρίς κάποιο σημειωματάριο.
Το 1789 είναι αυτό που όλοι μαθαίνουν στο σχολείο: η Μπαστίλη, η γιλοτίνα, το τέλος της μοναρχίας καθαρά, ο Τρόμος. Είναι το μεγάλο γεγονός. Είναι επίσης αυτό που ο Delacroix δεν ζωγράφισε — γεννήθηκε το 1798, εννέα χρόνια μετά από τη συμβολή του.
Το 1832 είναι αυτό που η ποπ κουλτούρα εισέβασε στην αντίληψή σας με ακριβώς αυτή την εικόνα, χωρίς να προσέξετε την αντικατάσταση: οι μπαρίκαδες των Les Misérables του Victor Hugo, με την κορύφωσή της να εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής, αποτυχημένης, διημεριδικής επαναστατικής κίνησης γνωστής ως Εξέγερση του Ιουνίου. Κάθε αφίσα παραστάσεων, κάθε στατικό πλάνο από ταινία, κάθε διαφημιστική εικόνα «έφοδος στις μπαρίκαδες» για αυτό το musical κάνει το ίδιο πράγμα — αναζητά εικόνες που μοιάζουν με το έργο του Delacroix, επειδή οι γενιές σχεδιαστών σκηνικών είχαν σαφώς αυτό το κάναβα στο μυαλό τους, παρόλο που το μυθιστόρημα διαδραματίζεται δύο χρόνια μετά από την ολοκλήρωση του έργου.
Σπασμένο στη μέση, αναλαμβάνοντας την πραγματική δουλειά, είναι το 1830 — αυτό που κανείς δεν κατονομάζει, και αυτό για το οποίο πραγματικά αφορά αυτό το έργο.
Αποκρυπτολογήστε τις Ημερομηνίες, Μία Προς Μία
Τρεις εξεγέρσεις. Σακόντα σαράντα τρία χρόνια. Μόνο μία από αυτές βρίσκεται σε αυτό το κάναβλο.
| Εκδήλωση | Πότε | Τι συνέβη στην πραγματικότητα | Βρίσκεται σε αυτό το έργο; |
|---|---|---|---|
| Η Γαλλική Επανάσταση | 1789 | Επίθεση στη Βαστίλη, πτώση της απόλυτης μοναρχίας, η Τερόρ | Όχι. Ο Delacroix δεν γεννήθηκε μέχρι το 1798. |
| Η Ιουλιανή Επανάσταση — "Les Trois Glorieuses" | 27–29 Ιουλίου 1830 | Ο Βασιλιάς Κάρολος X εξέδωσε διατάξεις που κατέστρεψαν την ελευθερία του τύπου και τα δικαιώματα ψήφου· οι Παριζιάνοι dựngωσαν οχυρώματα για τρεις ημέρες· ο Κάρολος X α abdicated στις 2 Αυγούστου· ο πιο φιλελεύθερος Λουδοβίκος Φίλιππος πήρε τον θρόνο | Ναι. Αυτή είναι. |
| Η Εξέγερση του Ιουνίου | 5–6 Ιουνίου 1832 | Μια επαναστατική εξέγερση, πυροδοτημένη από την κηδεία ενός δημοφιλούς στρατηγού, καταδιωγμένη εντός δύο ημερών από μια δύναμη περίπου 60.000 στρατιωτών και φρουρών της Εθνικής Φρουράς κατά περίπου 3.000 повстанτών. Βάση για την κορύφωση των Les Misérables του Victor Hugo (1862) | Όχι. Συνέβη δύο χρόνια αφού ο Delacroix ολοκλήρωσε τη ζωγραφική. |
Κοιτάξτε την ίδια τη γυναίκα με αυτή τη χρονολογική σειρά στο μυαλό σας. Κρατά την γαλλική Τρικολόρ —τη σημαία που είχε μόλις αποκατασταθεί καθώς οι διατάξεις της επανάστασης είχαν καταστραφεί— και ένα μουσκέτο με σταθερό σα({"bayonet), ένα όπλο infantry, όχι ένα συμβολικό αντικείμενο. Δίπλα της, ένα αγόρι κρατά δύο πιστόλια· μια δεύτερη, νεότερη μορφή σκύβει με ένα σπαθί σχεδόν υπερβολικά μεγάλο για εκείνη. Αυτοί δεν είναι επαναστάτες μιας ιστορικής περιόδου σε θεατρικό κοστούμι. Ο Delacroix ζωγράφιζε ένα γεγονός που είχε συμβεί, συγκεκριμένα, ημέρες πριν πιάσει το πινέλο του — οι μάχες τελείωσαν στις 29 Ιουλίου 1830, και η εικόνα ήταν ουσιαστικά σε εξέλιξη εντός της ίδιας χρονιάς.
Αυτό δεν είναι καλλιτεχνική άδεια που επιστρέφει τέσσερα δεκαετία πίσω για ατμόσφαιρα. Αυτό είναι ένας ζωγράφος που ανταποκρίνεται σε πρωτοπολημενικά νέα.
Η Πραγματική Ιστορία: Το Αγόρασαν και Μετά Φοβήθηκαν
Αυτό είναι το κομμάτι που παραλείπεται από κάθε αναπαραγωγή σε αφίσα.
Η νέα κυβέρνηση —το καθεστώς του Λουίζ-Φιλίπ, αυτό ακριβώς που είχε εγκαταστήσει αυτή η επανάσταση— αγόρασε τον πίνακα το 1831. Το σχέδιο ήταν να κρεαστεί στην αίθουσα του θρόνου του Palais du Luxembourg, ως μόνιμη υπενθύμιση για το πώς ακριβώς ο «Βασιλιάς των Πολιτών» είχε αποκτήσει το στέμμα του.
Τον κρέμασαν. Μετά όμως τον αφαίρεσαν αμέσως.
Ένας πίνακας με κοινούς Παριζιάνους, armed (αρμουνόμενοι), να βαδίζουν πάνω στα σώματα των νεκρών, πίσω από μια γυμνοπέρδη αλληγορική μορφή —παραγγειλμένος από την κυβέρνηση που βοήθησε στην εγκατάστασή της— αποδείχθηκε επικίνδυνος για έκθεση. Ένα έργο φτιαγμένο για να γιορτάσει την νομιμότητα της Ιουλιανής Μοναρχίας, κατέληξε αντί να διαβάζεται ως μια ανοιχτή πρόσκληση να επαναληφθεί όλη η διαδικασία. Έτσι, αφαιρέθηκε και επιστράφηκε στον Delacroix.
Ε reappeared σύντομα, κατά την επανάσταση του 1848 —φυσικά και έγινε— και στη συνέχεια επέστρεψε στην αποθήκη υπό τον Ναπολέον ΙΙΙ, ο οποίος είχε ακόμη λιγότερη ανάγκη για πίνακες που ενθάρρυνε τους Παριζιάνους να φτιάχνουν barricades (φράγματα). Δεν μπήκε στην μόνιμη συλλογή του Louvre μέχρι το 1874, έντεκα χρόνια μετά τον θάνατο του ίδιου του Delacroix, όταν η Τρίτη Δημοκρατία αποφάσισε τελικά ότι ένας πίνακας επαναστατικής αμφισβήτησης ήταν ασφαλές να χαρακτηριστεί εθνικό κειμήλιο και όχι εθνική απειλή.
Διαβάστε ξανά αυτή τη χρονολογία. Αυτό το κάμβα πέρασε περίπου σαράντα χρόνια πολύ «πολιτικά ζωντανό» για να κρεμαστεί σε έναν τοίχο. Αυτό δεν είναι μια απλή σημείωση στο περιθώριο. Είναι το πραγματικό μέτρο της ακρίβειας με την οποία ο Delacroix είχε αποτυπώσει αυτό που ζωγράφιζε.
Τρία πράγματα που μουρμουρίζετε στον εαυτό σας αυτή τη στιγμή
Περίμενε — λοιπόν αυτό δεν είναι το πίνακα από την Γαλλική Επανάσταση;
Όχι. Απεικονίζει την Επανάσταση του Ιουλίου του 1830 — τρεις ημέρες στα τέλη Ιουλίου που ανάγκασαν τον Βασιλιά Κάρολο X να αποδοθεί και τον αντικατέστησαν με τον Λουίζ-Φίλιππο. Η Γαλλική Επανάσταση που φαντάζονται οι περισσότεροι άνθρωποι συνέβη το 1789, σαράντα ένα χρόνια νωρίτερα, και ο Delacroix δεν είχε καν γεννηθεί όταν αυτή συνέβη. Η σύγχυση είναι κατανοητή — η φράση "Γαλλική Επανάσταση" χρησιμοποιείται με αloose τρόπο για οποιαδήποτε γαλλική εξέγερση που περιλαμβάνει μια σημαία — αλλά το 1789 και το 1830 ανήκουν σε διαφορετικούς αιώνες με διαφορετική πολιτική, διαφορετικούς βασιλείς και διαφορετικά αποτελέσματα.
Δεν είναι τότε αυτός ο πίνακας από τα "Les Misérables";
Κοντά, και αυτό είναι το πιο αθέμιτο μπέρδεμα. Τα Les Misérables διαδραματίζονται γύρω στην Εξέγερση του Ιουνίου του 1832 — μια πραγματική αλλά πολύ μικρότερη και γρήγορα καταπιεσμένη εξέγερση, δύο χρόνια μετά από την ολοκλήρωση αυτού του πίνακα, και αυτή που ο Victor Hugo πραγματικά έγραψε. Οι θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές έχουν αφιερώσει δεκαετίες προσπαθώντας να αναπαραστήσουν εικόνες που αντηχούν τη σύνθεση του Delacroix, επειδή αυτή είναι η εικόνα στην οποία βασίζεται η νοητική βιβλιοθήκη όλων για τις " barricades" — και αυτό είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο ένας πίνακας μιας εξέγερσης έγινε σιωπηλά το οπτικό σύμβολο μιας άλλης.
Γιατί η γυναίκα έχει γυμνά στήθη αν αυτό είναι ένα σοβαρό ιστορικό γεγονός;
Επειδή δεν είναι μια ιστορική προσωπικότητα — είναι μια αλλογόνοια, μια ενσάρκωση της Ελευθερίας ίδιας, σύμφωνα με την μακροχρόνια καλλιτεχνική συμβάση όπου μια αφηρημένη ιδέα λαμβάνει τη μορφή μιας εν μέρει δ obtención κλασικής γυναικείας φιγούρας, για να υποδηλώσει ότι αντιπροσωπεύει κάτι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άτομο στο πλήθος. Όλοι οι υπόλοιποι στον πίνακα είναι συγκεκριμένοι, σύγχρονοι, ντυμένοι Παριζιάνοι του 1830· εκείνη είναι η μοναδική φιγούρα που δεν προορίζεται κυριολεκτικά να βρισκόταν πάνω σε εκείνο το οδόφραγμα — εκείνη είναι η ιδέα για την οποία χτιζόταν το οδόφραγμα.
Ο Νουβελίστας Χρεοστεί στον Ζωγράφο με μια Σημείωση Παρατηρήσεων
Κάθε δελτίο εισιτηρίου, κάθε τσάντα υφάσματος, κάθε αφίσα σκηνής για ένα μουσικό έργο για το 1832 που επιχειρεί να φτάσει σε αυτή ακριβώς τη σύνθεση, δανείζεται —είτε το συνειδητοποιούν όλοι οι εμπλεκόμενοι είτε όχι— την οπτική αυθεντία ενός πίνακα για το 1830 — δημιουργημένου από έναν άνθρωπο που καταgrάφει μια εξέγερση που μόλις είχε δει να συμβαίνει, σε ένα έργο τόσο ακριβές ως προς τον πολιτικό του κίνδυνο, που η κυβέρνηση που το αγόρασε δεν μπορούσε να αντέξει να τον κοιτάζει για τους επόμενους τέσσερις δεκαετίες.
Την επόμενη φορά που θα δειτε την αφίσα για το μουσικό έργο, μπορείτε να είστε εσείς αυτός που θα πει: λάθος barricade, σωστό ένστικτο.
Και αν θέλετε το σωστό barricade στον δικό σας τοίχο: έλεγξα τον ζωντανό κατάλογο ενώ έγραφα αυτό, και ένα χειροποίητο λάδι του Η Ελευθερία οδηγώντας τον λαό σε γενναιόδωρο μέγεθος 200 × 160 εκ. — αρκετά μεγάλο ώστε τα σώματα στα πόδια της Ελευθερίας να διαβάζονται σε μια κλίμακα κοντινή στην πραγματική — προσφέρεται στα $1,262 στο BuyPopArt.com αυτή τη στιγμή, χωρίς να απαιτείται καν τηλεφωνική επικοινωνία. Μια μικρότερη αρχειακή εκτύπωση στα 60 × 48 εκ. κοστίζει $60. Ο ίδιος πίνακας που η κυβέρνηση ήταν πολύ νευρική για να κρεμάσει για σαράντα χρόνια. Ο δικός σας δεν χρειάζεται θησαυροφυλάκιο, μόνο έναν τοίχο.
Πηγές
- Η Ελευθερία οδηγώντας τον λαό — Wikipedia
- Η Ελευθερία οδηγώντας τον λαό — Britannica
- Eugène Delacroix, Η Ελευθερία οδηγώντας τον λαό — Smarthistory
- "Η Ελευθερία οδηγώντας τον λαό: Σημασία, Ιστορία και Κρυφές Λεπτομέρειες" — Paris to Versailles
- Επανάσταση του Ιουνίου — Wikipedia
- "Επανάσταση του Ιουνίου: Η εξέγερση που ενέπνευσε τα Αλμυζά (Les Misérables)" — The Collector
Επαληθεύτηκε στις 8-10 Αυγούστου 2026. Ο Eugène Delacroix απεβίωσε το 1863 — το έργο ανήκει στο δημόσιο περιουσιακό δικαίωμα παγκοσμίως, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε εθνικής προθεσμίας πνευματικής ιδιοκτησίας.
