sounds და ხედვის სავანე: არნოლდ შონბერგის ცენტრი
ვიენას გულში, ქალაქში, სადაც მუსიკალური геნიალურობის ექო ყოველ ქუჩაზე ისმის, არსებობს სავანე, რომელიც მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გარდამტამი ფიგურისთვისაა მიძღვნილ. არნოლდ შონბერგის ცენტრი ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ისტორიული დოკუმენტების საცავი; იგი ვენის მოდერნიზმის რევოლუციური სულის ცოცხალი და სუნთქავი მოწმედ გვევლინება. 1998 წელს დაარსებული ეს ინსტიტუტი წარმოადგენს ღრმა კულტურულ კერას, სადაც არნოლდ შონბერგის — ატონალურობის პიონერისა და თორმეტსმეტანიანი ტექნიკის არქიტექტორის — მემკვიდრეობა არა მხოლოდ დაცულია, არამედ აქტიურად იმსახურებს აღიარებას. მისი კედლების მიღმა შესვლა ნიშნავს ინტელექტუალურ ატმოსფეროში შეღწევას, რომელიც სავსეა იმავე შემოქმედებითი აღელვებით, რომლებმაც ოდესღაც გადას definisi მუსიკალური გამოხატულების საზღვრების და გვთავაზობს იშვიათ შესაძლებლობას იმ ეპოქისათვის, რომელმაც შეუქცევადად შეცვალა დასავლური ხელოვნების გზა.
ამ პრესტიჟულ ცენტრში დაცული კოლექცია ნამდვილი საგანძურია როგორც მეცნიერებისთვის, ისე ხელოვნების მოყვარულთათვის, რადგან ის აუდიო და ვიზუალურ ელემენტებს ისტორიის ერთგვარ შეუფერხებელ ქსოვილად აერთიანებს. არქივებში თავმოყრილია 2მეტზე მეტი გვერდის მუსიკალური ნოტები, პირადი დღურკეტები და საკონცერტო პროგრამები, რომლებიც თანამედროვე კომპოზიციის ევოლუციას მიჰყვება. თუმცა, რაც მართლაც მოხიბლავს სტუმარს, არის კომპოზიტორის ყოველდღიურ ცხოვრებასთან არსებული ინტიმური კავშირი. შონბერგის სამუშაო კაბინეტის ზედმიწევნით შენარჩუნებული რეპლიკებით, ორიგინალური ავეჯითა და ინსტრუმენტებით, ცენტრი საშუალებას იძლევა, თითქმის შეგრძნოთ მისი შემოქმედებითი პროცესი. გარდა ამისა, კოლექცია ამჟღავნებს მაესტროს ნაკლებად ცნობილ მხარესაც: მის კავშირს ვიზუალურ ხელოვნებასთან. მისი ფერწერებისა და ნახატების catalogue raisonné გამოფენა ატრაქტულ ესთეტიკას ავლენს, რომელიც მის მუსიკალურ სტრუქტურულ სირთულეებს იმერებს და გვთავაზობს მრავალგანზომილებიან ხედვას იმ ადამიანზე, რომლის გენიალურობა ერთmedium-ზე მეტად აღემატებოდა.
ცენტრის ისტორია არის დისლოკაციისა და საბოლოო დაბრუნების მძიმე, მაგრამ ამაღლებული ნარატივი. 1951 წელს შონბერგის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ქონების მართვა მის ქვრივის, გერტრუდის ხელში მოექცა, თუმცა მუდმივი ინტელექტუალური სახლის ძიება ხანგრძლივი და გამბედავი მოგზაურობა აღმოჩნდა. იმ პერიოდის შემდეგ, როდესაც მისი მემკვდარეობის დიდი ნაწილი სამს selatan-დასავლეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტში ინახებოდა, ვიენის ქალაქისა და საერთაშორისო შონბერგის საზოგადოების თავდაუზღუდავმა ძალისხმევამ უზრუნველყო მისი შემოქმედების დაბრუნება მის ნამდვილ სამშობლოში. ეს დაბრუნება 1997 წელს არნოლდ შონბერგის ცენტრის პირადი ფონდის დაარსებით დასრულდა, რაც ისტორიული ეტაპი იყო, რამაც მისი რევოლუციური იდეები ისევ იმ ვენის ნიადაგს დაუკავშირა, საიდანაც ისინი აღმოცენდნენ. ეს გამძლეობის განცდა ვრცელდება მოდლინში მდებარე შონბერგის სახლზეც — ცოცხალ მონუმენტზე, სადაც სტუმრებს შეუძლიათ შევიდნენ იმავე ოთახებში, სადაც მისი შემოქმედებითი გარდატეხური მომენტები აღმოცენდა.
გამომცდელი კოლექციონერისა თუ ხელოვნების მოყვარულისთვის, ცენტრი წარმოადგენს შეუდარებელ ფანჯარას თანამედროვე დისციპლინათა ურთიერთკავშირში. რეგულარული გამოფენებით, ისეთი სამეცნიერო პუბლიკაციებით, როგორიცაა Journal of the Arnold Schönberg Center , და საერთაშორისო ჯილდოებით, მაგალითად, ყოველწლიური არნოლდ შონბერგის პრემიით, ინსტიტუტი ხელს უწყობს იმ კულტურული ძალების ღრმა გააზრებას, რომლებმაც მე-20 საუკუნე ჩამოაყალიბეს. იგი დგას vital გადაკვეთაზე, სადაც მუსიკოლოგია ხელოვნების ისტორიას ხვდება და ყველა შემოსვლელს ეპატიჟებს, გამოიკვლიოს ღრმა დიალოგი ბგერებს, ხილვადობასა და ადამიანური ინოვაციის მარადიულ ძალას შორის.
