sounds და ხედვის სავანე: არნოლდ შონბერგის ცენტრი
ვიენას გულში, ქალაქში, სადაც მუსიკალური გენიალურობის ექო ყოველ ქუჩაზე ისმის, არსებობს სავანე, რომელიც მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გარდამტამი ფიგურისთვისაა მიძღვნილ. არნოლდ შონბერგის ცენტრი ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ისტორიული დოკუმენტების საცავი; იგი ვენის მოდერნიზმის რევოლუციური სულისა და ცოცხალი მოწმობის დასტურია. 1998 წელს დაარსებული ეს ინსტიტუტი წარმოადგენს ღრმა კულტურულ კერას, სადაც არნოლდ შონბერგის — ატონალურობის პიონერისა და თორმეტსული ტექნიკის არქიტექტორის — მემკვიდრეობა არა მხოლოდ დაცულია, არამედ აქტიურად აღიარებულიცაა. მისი კედლების მიღმა შესვლა ნიშნავს ინტელექტუალურ ატმოსფეროში შეღწევას, რომელიც სავსეა იმავე შემოქმედებითი აღელვებით, რომლებმაც ოდესღაც გადას definisi მუსიკალური გამოხატულების საზღვრების და შემოგვთავაზა იშვიათი შესაძლებლობა იმ ეპოქისათვის, რომელმაც წარუვალად შეცვალა დასავლური ხელოვნების გზა.
ამ პრესტიჟულ ცენტრში დაცული კოლექცია ნამდვილი საგანძურია როგორც მეცნიერებისთვის, ისე ხელოვნების მოყვარულთათვის, რადგან ის ისტორიის შეუფერხებელ ქსოვილში აერთიანებს აუდიალურ და ვიზუალურ აღქმებს. არქივებში ინახება 2გვერდზე 20,000-ზე მეტი გვერდი მუსიკალური ნოტებისგან, პირადი დღურმკითხველობისგან და საკონცერტო პროგრამებისგან, რომლებიც თანამედროვე კომპოზიციის ევოლუციას მიჰყვება. თუმცა, რაც მართლაც ამხნევებს სტუმარს, არის მჭიდრო კავშირი კომპოზიტორის ყოველდღიურ ცხოვრებასთან. შონბერგის სამუშაო კაბინეტის ზედმიწევნით შენარჩუნებული რეპლიკებით, ორიგინალური ავეჯითა და ინსტრუმენტებით, ცენტრი საშუალებას იძლევა, თითქმის შეგრძნოთ მისი შემოქმედებითი პროცესი. გარდა ამისა, კოლექცია ამჟღავნებს მაესტროს ნაკლებად ცნობილ მხარესაც: მის კავშირს ვიზუალურ ხელოვნებასთან. მისი ფერწერებისა და ნახატების catalogue raisonné აჩვენებს აბსტრაქტულ ესთეტიკას, რომელიც მისი მუსიკის სტრუქტურულ სირთულეებს ირეკლავს და გვთავაზობს მრავალგანზომილებიან ხედვას იმ ადამიანზე, რომლის გენიალურობა ერთmedium-ს სცილდებოდა.
ცენტრის ისტორია არის დისლოკაციისა და საბოლოო დაბრუნების მძიმე, მაგრამ ამაღლებული ნარატივი. 1951 წელს შონბერგის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ქონების მართვა მის ქვრივის, გერტრუდის პასუხისმგებლობა გახდა, თუმცა მუდმივი ინტელექტუალური სახლის ძიება გრძელი და გამჭრიახი გზა იყო. იმ პერიოდის შემდეგ, როდესაც მისი მემკვიდრეობის დიდი ნაწილი სამს selatan-დასავლეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტში იმყოფებოდა, ვიენის ქალაქისა და საერთაშორისო შონბერგის საზოგადოების თავდაუზ Liefer არდადგმამ უზრუნველყო, რომ მისი ნაშრომები თავის ნამდვილ სამშობლოში დაბრუნებულიყო. ეს დაბრუნება დასრულდა 199ან 97 წელს არნოლდ შონბერგის ცენტრის კერპად დაარსებით, რაც იმ მნიშვნელოვან ეტაპს წარმოადგენდა, რომელმაც მისი რევოლუციური იდეები ისევ იმ ვენის ნიადაგზე დააბრუნა, საიდანაც ისინი აღმოცენდნენ. ეს გამძლეობის განცდა ვრცელდება მოდლინში მდებარე შონბერგის სახლზეც — ცოცხალ მონუმენტზე, სადაც სტუმრებს შეუძლიათ ივ踱ონ იმავე ოთახებში, სადაც მისი შემოქმედებითი მიღწევები იქნა მიღწეული.
გამომცდელი კოლექციონერისა თუ ხელოვნების მოყვარულისთვის, ცენტრი სთავაზობს შეუდარებელ ფანჯარას თანამედროვე დისციპლინათა ურთიერთკავშირში. რეგულარული გამოფენების, ისეთი სამეცნიერო პუბლიკაციების, როგორიცაა Journal of the Arnold Schönberg Center , და ისეთი საერთაშორისო აღიარების მეშვეობით, როგორიცაა ყოველწლიური არნოლდ შონბერგის პრემია, ინსტიტუტი ხელს უწყობს იმ კულტურული ძალების ღრმა გააზრებას, რომლებმაც shaping twentieth century. იგი დგას სასიცოცხლო გზაგასაყარზე, სადაც მუსიკოლოგია ხელოვნების ისტორიას შეხვდება და ყველა შემოსვლელს ეპატიჟებს, გამოიკვლიოს ღრმა დიალოგი ბგერას, ხმასა და ადამიანური ინოვაციის მარადიულ ძალას შორის.
