რწმენის, ხელოვნებისა და ღვინის ათასწლოვანი ქსოვილი
კლოსტერნოიბურგში მდებარე Augustiner Chorherrenstift-ში ფეხის გადადგმა ნიშნავს თანამედროვე სამყაროს უკან დატოვებას და იმ სფეროში შესვლას, სადაც დრო თავად დუნაის მსგელად სტაბილურად მიედინება. 1114 წელს, ავსტრიის მარგრავის, წმინდა ლეოპოლდ III-ის მიერ დაარსებული ეს მონასტერი ქვეყნის მედდაგრე მხატვრული სულის ღრმა დასტურია. ეს არ არის მხოლოდ რელიგიური ადგილი, არამედ იმერსიული მოგზაურობა ავსტრიის საუკუნეების მანძილზე გაავრცელებულ ისტორიაში, სადაც შუა საუკუნეების ქვა წმინდანებისა და იმპერატორთა ამბებს ბაროკოს ეპოქის მდიდრებულობასთან ერთად ჩურჩულებს. ხელოვნების მოყვარულთათვის აბათი იძლევა იშვიათ შესაძლებლობას, თვალსწრაკედ დაჰკვირდეს სულიერი მონდომებისა და ესთეტიკური ოსტატობის შეუფერხებელ ინტეგრაციას, რაც ქმნის გარემოს, რომელიც ერთდროულად ინტელექტუალურად აღძრავს და ღრმად ამძაფრებს ემოციებს.
მონასტრის არქიტექტურული სული მის შთამბეჭდავ აბათის ტაძარში დევს — ამ ამაღლებული შედევრს შიშითა და ჭვრეტით აღძვრის ძალა აქვს. ძირითადად, 1730-დან 1834 წლამდე, იმპერატორ ჯოზეფ II-ის პატრონობის ქვეშ აშენებული ტაძარი ბაროკოს არქიტექტურული ხელოვნების მწვერვალს განასახიერებს. როდესაც სინათლე სივრცეში იფილტრება, იგი ააშკარავებს რთულ ფრესკებს, რომლებიც ბიბლიურ სცენებს chiaroscuro -ს (სინათლისა და ჩრდილის) ოსტატური გამოყენებით ასახავს, რაც დამკვიდრებულს ჰაბსბურგთა დიდებულების ეპოქაში აბრუნებს. წმინდა საკრავსეს მიღმა, იმპერიული აპარტამენტები გვთავაზობს უფრო ინტიმურ እይታს იმ სამეფო ოჯახის ცხოვრებაზე, რომლებმაც ამ ಗೋមានშლელ კედლებს თავი სიმშვიდეში ჰპოვეს. ეს მდიდრულად დეკორირებული ოთახები საგულდაგამოკლივად შექმნილი გარემოა, გაფორმებული ქანდაკებებითა და ფერწერით, რომლებიც სპეციალურად სამეფო კარის სტატუსის ამაღლებისთვის იქნა შეკვეთილი, რაც მათ ოცნებად აქცევს მათთვის, ვინც ძალაუფლებისა და სახე ხელოვნების გადაკვეთას აფასებს.
წმინდათა და საერო სამხვირველობები
კლოსტერნოიბურგში დაცული კოლექციები ისეთივე მრავალფეროვანია, რამდენადაც ძვირფასი, რაც ვრცელ ქრონოლოგიურ ლანდშაფტს მოიცავს. აბათის საგანძური წარმოადგენს ხელშესახებად კავშირს ავსტრიის რელიგიურ წარსულთან; მასში თავმოყრილია საუკუნოვანი მონდომებით გაჟღენთილი რელიქვიები და ბაროკოს ხელოვნების შთამბეჭდავი ნიმუშები, რაც ხაზს უსვამს მონასტრის, როგორც სახელოვნებო სრულყოფილების ცენტრის როლს. მეცნიერისა თუ კოლექციონერისთვის, შუა საუკუნეების საგანძურები შეუდარებელ ფანჯარას წარმოადგენს შუა საუკუნეების ინტელექტუალურ ცხოვრებაში. აბათი ამაყობს ძლიერი ქანდაკებების გამორჩეული კრებულით — წმინდანებისა და ბიბლიური ფიგურების გამოსახულებით, რომლებიც შექმნილია შეურყეველი სიზუსტით — და რაც ყველაზე მომხიბვლელია, არის ილუმინირებული მანუსკრიპტები. ეს ხელით ნაკაწრი სახარებები და ლიტურგიული ტექსტები, გაფორმებული მკვეთრი პიგმენტებითა და რთული ორნამენტებით, მონასტრული ხელოვნების მწვერვალს წარმოადგენს და ასახავს იმ გადამწყვეტ თავდადებას, რაც მწერლებს სანთლის შუქზე წმინდა ცოდნის შესანარჩუნებლად ჰქონდათ.
ის, რაც ჭეშმარიტად განასხვავებს Augustiner Chorherstenstift-ს ევროპული მონასტრული ადგილებისგან, არის მისი უნიკალური კავშირი მიწასთან და ძველ ტრადიციებთან. მონასტერი წარმოადგენს ავსტრიის უძველესი ღვინოს მარნის სამშობლოს — პროფესიას, რომელიც განუყოფლად არის დაკავშირებული მის დაარსებასთან და თაობების მანძილზე შენარჩუნებული მეღვინეობის ხელოვნებით. დუნაის ნოყიერ მიწაზე მდებარე აბათის ვენახები აწარმოებენ ღვინოს, რომელიც ცნობილია თავისი განსაკადურო terroir -ით და გვთავაზობს სენსორულ გამოცდილებას, რომელიც ხელოვნების კოლექციების ვიზუალურ ნადიმს ავსებს. რწმენის, ხელოსნობისა და აგროტექნიკური გამოცდილების ეს ჰარმონიული ნაზავი ქმნის გამორჩეულ კულტურულ ლანდშაფტს. მივყვეთ თუ არა აბათის ბიბლიოთეკაში არსებულ იშვიათ წიგნებს, თუ მონაწილეობას მივიღოთ ღვინის მარანების ტურში, სტუმარი მუდმივად იხსენებს, რომ კლოსტერნოიბურგში ხელოვნება, ისტორია და ბუნება არ არის განცალკევებული სუბიექტები, არამედ ერთიანი, დიდებული ქსოვილის ძაფებია.
