ბრინჯა და საღებავებით გამოკვეთილი მემკვიდრეობა: ამერიკული დასავლეთის სული
ნიუ-იორგში, ოგდენსბურგში, სენტ-ლოურენსის მდინარის მშვიდს სანაპიროზე, ფრედერიკ რემინგტონის სახელობის სახელოვნებო მუზეუმი ერთი მხატვრის მარადიული ხედვის ღრმა დასტურია ამერიკულ დასავლეთთან მიმართებაში. ეს არ არის მხოლოდ ტილოებისა და ქანდაკებების საცავი; ეს არის იმპერსიული პორტალი ამერიკის ისტორიის გადამწყვეტი ეპოქისა, რომელიც ზედმიწევნად არის შენახული შენობაში, თავად საკუთარი გამართული ნარატივით გაჟღენთილში. მისი გალერეებში სეირნობა ნიშნავს ბრინჯა და საღებავებით გამოკვეთილ სამყაროში გადასვლას, სადაც ფრონტიერის სული დღემდე საოცარი სიცოცხლით რეზონირებს. მუზეუმი გვთავაზობს შეუდარებელ შეხვედრას ფრედერიკ საკრაიდერ რემინგტონის ცხოვრებასა და შემოქმედებასთან, რადგან ის ფლობს მისი ხელოვნების ყველაზე დიდ კოლექციას მსოფლიოში — მემკვიდრეობას, რომელიც სცდება უბრალო აღწერას და ხდება ძლიერი ფორმაგამტანი ძალა იმისათვის, თუ როგორ გაიგო ამერიკამ საკუთარი თავი დრამატული ტრანსფორმაციის პერიოდში.
მუზეუმის ისტორია განუყოფლად არის დაკავშირებული არქიტექტურასთან, რომელშიც ის განთავსებულია — ეს არის 1810 წელს აშენებული დიდებული სასახლე, რომელიც ადგილობრივი მნიშვნელობის ფიგურამ, დევიდ პარიშმა დაადგინა. თაობების განმავლობაში, პარიშის სასახლე მოწმედ იყო ოჯახური ცხოვრების მოქცევისა და ზრდისთვის, ჩუმად აკვირდებოდა ოგდენსბუმისა და მთელი ეროვნების ევოლუციას. შენობასთან პირდაპირი კავშირი მხოლოდ რემინგტონის 1909 წელს გარდაცვალების შემდეგ გაჩნდა; მისმა ცოლმა, ევამ, ამ ಗೋგად, საყვარელ სტუმრად, სიმშვიდე იპოვა ამ კედლებში და იქ დარჩა მანამ, სანამ 1918 წელს არ გარდაიცვალა. 1923 წელს, ევას ქონებამ ოფიციალურად დააფუძნა რემინგტონის სახელობის სახელოვნებო მემკორი, რამაც საფუძველი ჩაუყარა იმისათვის, რაც დღეს აღიარებული მუზეუმი გახდა. ეს უნიკალური ისტორია სივრცეს ინტიმურ ატმოსფეროს სძენს და სტუმრებს საშუალებას აძლევს, იგრძნონ ხელოვნებასთან ერთად წარსული ეპოქის საოჯახო სითბოსთან შეხება — თითქოს დროში უკან დაბრუნებულიყო რემინგტონის სამყაროს გულში.
ქრედ되는 ფრონტიერის დაჭერა
რემინგტონის ხელოვნება სცდება უბრალო ილუსტრაციას; იგი მე-19 საუკუნის ბოლოს ამერიკული დასავლეთის მძლავრი ვიზუალური ქრონიკაა. მისი ტილოები დინამიკური ენერგიითაა სავსე, სადაც ასახულია კობოიების სცენები ვრცელ ვაკეებზე საქონლის ტარებისას, ინდიელების ყოველდღიური ცხოვრება და კონფლიქტური მომენტები, ასევე აშშ-ის კ cavalry-ს მედდად立ち უხეშ ლანდშაფტებში. იგი მხოლოდ მოვლენებს კი არ აღრიცხავდა, არამედ ქმნიდა მითოლოგიას — იდეალიზებულ, თუმცა ხშირად სასტიკად გულწრფელ პორტრეტს იმ სამყაროსა, რომელიც შეუქცევადი ცვლილებების ზღურბლზე იდგა. მუზეუმის კოლექცია წარმოაჩენს მისი ტალანტის ფართო სპექტრს: დეტალებითა და დრამატული განათებით სავსე მასშტაბური ზეთოვანი ტილოებიდან დაწყებული, უფრო მცირე, ინტიმური აკვარელიებით დამთავრებული, რომლებიც ფერისა და ფორმის ნიუანსირებულ გაგებას ვლინდებიან.
არანაკლებ შთამბეჭდავია რემინგტონის ბრინჯა ქანდაკებები, რომლებიც მის სუბიექტებს საოცარი რეალიზმითა და მოძრაობის შეგრძნებით აცოცხლებენ. ეს არ არის სტატიკური ფიგურები; ისინი
გრძნობენ თავს
ცოცხლად, რაც განასახიერებს დასავლეთის უხეშ ინდივიდუალიზმსა და ველურ სულს — ეს არის რემინგტონის ანატომიური ოსტატობისა და წარმავალი მომენტების მარადიულ ფორმაში დაჭერის უნარის დასტური. ისეთი შედევრები, როგად არის
გამორჩეული ხედვა მკვლევართა და კოლექციონერებისთვის
ის, რაც ჭეშმარიტად გამოარჩევს ფრედერიკ რემინგტონის სახელობის სახელოვნებო მუზეუმს, არის მისი ურყევი ერთგულება ერთი კონკრეტული მხატვრის მიმართ. ენციკლოპედიური მუზეუმებისგან განსხვავებით, რომლებიც საუკუნეებსა და კონტინენტებს მოიცავს, ეს ინსტიტუცია გვთავაზობს ერთ ადამიანის შემოქმედებითი გზის ინტენსიურ კვლევას. ეს ფოკუსირება იძლევა სიღრმისეული გაგების საშუალებას, რაც იშვიათად გვხვდება სხვაგან — სტუმრებს შეუძლიათ მიჰყვეთ რემინგტონის სტილის ევოლუციას, შეისწავლონ მისი განმეორებადი თემები — როგორიცაა heroism, მარტოობა და შეჯახება ცივილიზაციასა და ველურ ბუნებას შორის — და გაიღრმავონ ცოდნა იმ ისტორიული კონტექსტის შესახებ, რომელმაც მისი შემოქმედება ჩამოაყალიბა. გარდა თავად ხელოვნების ნიმუშებისა, მუზეუმი ინახავს პირად წერილთა, ესკიზებისა და ფოტოგრაფიების მდიდარ არქივს, რაც რემინგტონის შემოქმედებითი პროცესის ფასდაუდებელ ხედვებს გვთავაზობს.
ბოლო დროს გამართულმა გამოფენებმა კიდევ უფრო გაამჟღავნა რემინგტონის შემოქმედების ნაკლებად ცნობილი ასპექტები, ხაზი გაუსვა მის წვლილს ილუსტრაციაში და გამოკვეთა კავშირები მის ხელოვნებასა და ფართო კულტურულ ტენდენციებს შორის. განსაკუთრებით აღსანიშნავი იყო გამოფენა „რემინგტონი: მხატვარი, როგორც ეთნოგრაფი“ , რომელმაც შეისწავლა რემინგტონის მიერ ექსპედიციების დროს ჩატარებული ამერიკელი ინდიელების კულტურების ზედმიწევნითი დოკუმენტირება — პიონერული ძალისხმევა, რომელმაც წინასწარ განსაზღვრა მრავალი შემდგომი ანთროპოლოგიური კვლევა. დღეს მუზეუმი აგრძელებს მუშაობას, როგორც ხელოვნების მეცნიერებისა და კულტურული მემკვიდრეობის შენახვის სასიცოცხლო ცენტრი, რომელიც ხელოვნების მოყვარულებს, კოლექციონერებსა და დიზაინერებს ეპატიჟება აღმოაჩინონ მარადიულ სიმშვიდეში გაყინული ფრონტიერის ღრმა სილამაზე.