შვეიცარული დიდებულების თავშესაფარი
ჟენევის დგამულ გულში, სადაც ანტიკურობის ჩურჩული თანამედროვე კულტურის ცოცხალ პულსს ეხმიანება, დგას Musée d'Art et d'Histoire . ეს მონუმენტური თავშესაფარი ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ რელიქვიების სათავსო; იგი არის ღრმა დიალოგი კაცობრიობასა და დროის დინებას შორის. მისი კარს გადალახვა ნიშნავს ემოციურ მოგზაურობაში გამოსვლას, რომელიც საუკუნეებს სცდება და შეუფერხებლად გადადის არქეოლოგიის მდუმარე, preistoric ექოებიდან თანამედროვე ეპოქის სუნთქავად, ნათელ ტილოებში. ხელოვნების მოყვარულისა და კოლექციონერისთვის, მუზეუმი სთავაზობს ინტიმურ შეხვედრას სინათლისა და ჩრდილის ოსტატებთან, განსაკუთრებით კი რემბრანტთან (Rembrandt) , რომლის ნამუშევრებიც თავიანთი დრამატული ქიაროსკუროთი ტკბილობენ გალერეებში. კოლექცია არის სუნთქვაგამკვრელი ქსოვილი, რომელიც სამი განსხვავებული ძაფისგან შედგება: სახეनी ხელოვნება, არქეოლოგია და გამოყენებითი ხელოვნება, რაც ქმნის კეთილად მოწყობილ გამოცდილებას, რომელიც მიზნად ისახავს როგორც ინტელექტუალური ცნობისმოყვარეობის, ისე ემოციური რეზონანსის გაღვიძებას.
მუზეუმის ნამდვილი მაგია მის უნარში მდგომარეობს, რომ გლობალური სახელოვნებო მოძრაობები ლოკალურ, ინტიმურ კონტექსტში ჩასვას. სტუმარი შეიძლება მოხიბლული დარჩეს ჟან-ეთიენ ლიოტარის (Jean-სÉtienne Liotard) ეთერულ ლანდშაფტებით, ჟენეველმა ოსტატმა, რომელმაც ევროპაში ჰიმალაის ნაზი სინათლე შემოიტანა, ან გაოგნებული იდგეს კონრად ვინტის (Konrad Wint) მონუმენტური ნამუშევრის — „თევზჭერის სასწაულებრივი მოქმედების“ (The Miraculous Draught of Fishes) — წინაშე. ეს შედევრი, წმინდა პეტრეს ალტარიდან, ინსტიტუტის სულიერ ღერძად გვევლინება და ბიზანტიურ იკონოგრ world-ს აერთიანებს ჩრდილოეთ რენესანსის ზედმიწევნით, თითქმის ქირურგიულ სიზუსტესთან. ინტერიერის დიზაინერებისა და სილამაზის მოყვარულებისთვის, მუზეუმი უსასრულო შთაგონებას გვთავაზობს თავისი დეკორატიული საგანძავლებით, მათ შორის ბრწყინვალე ბიზანტიური ხელოვნებით, შუა საუკუნეების იარაღებითა და მდიდრული ტექსტილებით, რომლებიც ქსოვილს ქმნიან ოსტატობისა და ესთეტიკური სრულყოფილების მემკვიდრეობის შესახებ.
არქიტექტურული დიდებულება და ისტორიული მემკვიდრეობა
თავად ეს სტრუქტურა, რომელიც ამ საგანძევებს თავმოყრელს, არის Beaux-Arts (ბოზ-არტ) სტილის ტრიუმფი და მეოცე საუკუნის დასაწყისის არქიტექტურული ამბიციების დასტური. ცნობილი არქიტექტორის, მარკ კამოლეტის (Marc CamoЛЬetti) მიერ დაპროექტებული და 1903-დან 1910 წლამდე აგებული შენობა სიმეტრიისა და გრანდიოზულობის შედევრია. მისი მასიური კვადრატული ფორმა, რომელიც თითოეულ მხარეს სამოცი მეტრია, ცენტრში მოთავსებულ დიდებულ შიდა ეზოს გარშემოა აგებული, რომელიც მუზეუმის გულში სინათლეს ასხივებს. ფასადი თავად მოქმედებს როგორც სკულპტურული მონუმენტი, გაფორმებული პოლ ანკერის (Paul Anker) მიერ შექმნილი ქანდაკებებით, რომლებიც თაყვანს სცემენ არქეოლოგიისა და გამოყენებითი ხელოვნების სფეროებს. ამ არქიტექტურულ დიდებულებას კიდევ უფრო ამაღლებს ამაღლებული გუმბათი, რომლის უმაღლეს წერტილზეც ამოკვეთილია ჟენევის ყველაზე ცნობილი ფერწერების სახელები, რაც ქალაქის სახელოვნებო სულის მარადიულად ქცეულად გვევლინება.
ამ ინსტიტუტის ისტორია უწყვეტი ევოლუციისა და საერთო ვნების ისტორიაა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ფესვები 1826 წელს ბიზანტიური ხელოვნების მუზეუმის დაარსებას უკავშირდება, სწორედ 1910 წელს სხვადასხვა ადგილობრივი კულტურული ინსტიტუტების ფორმალურ გაერთიანებამ განამტკიცა მისი სტატუსი, როგორც წამყვანი საერთაშორისო რეფერენსის. დღეს მუზეუმი შვეიცარული მემკვიდრეობის სვეტად დგას და მართავს კოლექციას, რომელიც 650,000-ზე მეტ ექსპონატს მოიცავს. იგი რჩება ცოცხალ ინსტიტუციად, რომელიც მუდმივად ახლებავს თავს მოწინავე მულტიმედიური ხელსაწყოების გამოყენებით, რაც ძველ არტეფაქტებს ახალ სიცოცხლეს სძენს. ხელმისაწვდომობისადმი ეს ერთგულება — რაც გამოიხატება მისი ინკლუზიური პოლიტიკით „გადაიხადე იმის ფასად, რაც გსურს“ — უზრუნველყოფს, რომ ამ კედლების მიღმა დაფარული ღრმა სილამაზე ყველასთვის ღია ფანჯარედ დარჩეს და ხელი შეუწყოს მჭიდრო კავშირს საზოგადოებასა და ადამიანის შემოქმედებით მარადიულ საოცნებებს შორის.
