ვიქტორიანული სავანე: უილიამ მორის ცოცხალი მემკვიდრეობა
ვულვერჰემპტონის მწვანე წიაღში განთავსებული უიტვიკის მანორი და ბაღები
ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ დიდებული რეზიდენცია; ეს არის იმერსიული პორტალი მე-19 საუკუნის ბოლოს მდიდრული და ტექსტურული ესთეტიკის სამყაროში. National Trust-ის ეს საგანძური „Arts and Crafts“-ის (ხელოვნებისა და ხელოსნობის) მოძრაობის ღრმა მონუმენტია, რომელიც გვაძლევს იშვიათ შესაძლებლობას, თვალი შევავლოთ იმ სამყაროს, რომელიც უილიამ მორის ვიზიონერული ხელოვნებით არის შექმნილი. თავად მანორი, რომელიც დაახლოებით 1ЛЬ50 წელს აშენდა სემუელ თეოდორ მანდერისთვის — ადგილობრივი ლაქებისა და საღებავების ვაჭრობის გამოჩენილი ფიგურისთვის — განასახიერებს ვიქტორიანული ეპოქის გატაცებას ვიზუალური დიდებულებით. მისი თვალშისაცემი წითელი აგურის ფასადი, რთული დეტალებითა და ვრცელი ფანჯრებით დახასიათებული, ქმნის საფუძველს შიდა სივრცისთვის, რომელიც ერთდროულად დიდებულიცაა და ღრმად ინტიმურიც, რაც სტუმრებს მოუწოდებს, დაბრუნდნენ იმ პერიოდში, როდესაც ხელოვნება და ყოველდღიურობა განუყოფლად იყო გადაჯაჭვული.
კოლექციის სული: ტექსტილი და პრე-რაფაელიტული ოსტატობა
უიტვიკის მანორის სული მის არაჩვეულებრივ კოლექციაში დევს — ეს არის შერჩეული ერთობლიობა, რომელიც ასახავს მორისის შემოქმედებით გენიალურობას. 1908 წელს ცნობილმა მხატვარმა ვოლტერ სიკერტმა, რომელმაც ეს სახლი შეიძინა, იგი მორისის დეკორატიული ძიებების ფართო სპექტრის ჩვენების სავანედ აქცია. ამ ოთახებში სეირნობა ნამდვილი სენსორული ნადიმია; თეთრი ფონზე მკვეთრად გამოკვეთილი ყვავილოვანი მოტივები ფენებად იშლება ფენებზე, ხოლო ნატიფი ორნამენტები ქსოვილებს რიტმულ ელეგანტურობას სძენს. შეუძლებელია არ დავიკრთვის ლეგენდარული
„Strawberry Chთintz“-ის (მარწყვის ქინზი)
წინ, რომელიც არის ტექსტილი, რომელმაც საუკეთესოდ წარმოაჩინა მორისის უნარი, ბუნების სირთულე ცოცხალ, სტილიზებულ გამოსახულებად გარდაექცია — ეს გამოსახულება დღესაც ისეთივე თანამედროვეა, როგორც საუკუნის წინ.
დახვეწილი ტექსტილის გარდა, მანორაში პრე-რაფაელიტული ხელოვნების მნიშვნელოვანი კოლექცია ინახება, რაც ქმნის სტილისტურ დიალოგს ფერწერასა და დეკორატიულ ხელოსნობას შორის.
დანტე გაბრიელ როსეტის,
ჯონ ევერეტ მილეისა
და
ედუარდ ბერნ-ჯონსის
ნამუშევრები ამ კედლებს შორის ღრმად რეზონირებს; მათი ტილოები სულიერ ნათესაობას ავლენს მორისის დიზაინებთან, რადგან ორივე მათგანი ნატურალიზმსა და შუა საუკუნეების სიმბოლიზმს ეფუძნება. ეს ურთიერთკავშირი კიდევ უფრო თვალშ看得ია მანორის ავეჯში — „Arts and Crafts“-ის ოსტატობის გასלהვებში, რომლებიც დამზადებულია მყარი მუხისგან და მორთულია რთული ნაკვეთებით. ეს ნივთები განასახმოვანებს მოძრაობის მიერ ვიქტორიანული მასობრივი წარმოების საშუალო დონის პროდუქციის უარყოფას და ქადაგებას იმ სილამაზისადმი, რომელიც პოულობს თავს ნატურალურ მასალებსა და პროფესიონალურ შრომაში.
ჰარმონიული ლანდშაფტი
არტისტული გამოცდილება მანორის ზღურბლს სცილდება და გადადის ბაღებში, რომლებიც შიდა სივრცის ჰარმონიულ ფილოსოფიას იმეორებს. თავისი თანამედროვეების მკაცრი, სიმეტრიული განლაგებების ნაცვლად, მორისმა დაეხმარა ამ ტერიტორიის დიზაინში ნატურალისტური სტილის დამკვიდრებას, რომელიც პრიორიტეტს ანიჭებს ლანდშაფტთან შეუფერხებელ კავშირს.
-
დახვეწილ ღობეებს ადგილს უთმობს დაუზღუდავი ბილიკები და ველური ყვავილებით სავსე მდელოები.
-
ეს არის სივრცე, რომელიც შექმნილია მშვიდი ჭვრეტისა და ადგილობრივი ფლორას აღფრთოვანებისთვის.
-
აქ ვხედავთ შეუფერხებელ გადასვლას მდიდარად ორნამენტირებული ინტერიერიდან ორგანულ სილამაზემდე.
ეს ჰარმონიული გადასვლა კიდევ ერთხელ ადასტურებს „Arts and Crafts“-ის მოძრაობის მთავარ დებულებას: ჭეშმარიტი ხელოვნება ყოველი ჩვენი არსებობის ასპექტი უნდა მართოს, რაც ბაღში სეირნობასაც კი ესთეტიკური თაყვანისცემის აქტად აქცევს.
