სურრეალისტური ხედვის ფანჯარა: პენროსის კოლექცია
ჩრდილოეთ ლონდონის, ჰემსტედის მშვიდად და მწვანედ მოცულ კუთხეში იმალება თავშესაფარი, რომელიც სცილდება მუზეუმის ტრადიციულ საზღვრებს და გვთავაზობს ინტიმურ პორტალს მეოცე საუკუნის ავანგარდის ცხელ სიზმრებში. პენროსის კოლექცია არ არის მხოლოდ ნივთების საცავი; იგი სერ როლანდ პენროსისა და მისი არაჩვეულებრივი მეუღლის, გამორჩეული ფოტოგრაფის, ლი მილერის ხედვითი სულისკვეთების ცოცხალი დასტურია. ამ სივრცეში ფეხის გადადგმა ნიშნავს რაციონალური სამყაროს უკან დატოვებას და იმ სფეროში შესვლას, სადაც ქვეცნობიერი ფრთებს გაშლის. ამ კოლექციას, დიდებული და შთამბეჭდავი ინსტიტუტებისგან განსხვავებით, რომლებიც არქიტექტურულ დომინანტურობაზე აგებენ თავიანთ ავტორიტეტს, უპირატესობა მიცემული აქვს იმ სიღრმისეულ, თითქმის საოჯახო სიახლოვეს, რაც დამთვალიერებელს საშუალებას აძლევს, შეხება მოიძინოს სურრეალისტული მოძრაობის პირველქმნილ, ტრანსფორმაციულ ენერგიასთან, რომელიც ოდესღაც ლონდონის გულში ფეთქავდა.
კოლექციის სული მის არაჩვეულებრივ სურრეალისტურ შედევრებში დევს — ეს არის საგანძური, რომლის შექმნაც პენროსის ღრმა პერსონალური კავშირებით მოხდა ამ მოძრაობის არქიტექტორებთან. ამ ಗೋታღებს მიღმა, რეალობისა და ილუზიის საზღვრები ბუნდოვდება ისეთი ლეგენდების ნამუშევრებში, როგორებიცაა სალვადორ დალი , პაბლო პიკასო ვოლფგანგ პალენი . თითოეული ნამუშევარი უფრო დიდი, ირაციონალური ნარატივის ფრაგმენტია, რომელიც იკვლევს მეტამორფოზის, სურვილისა და უცნაურობის თემებს. თუმცა, კოლექციის ბრწყინვალება მის უარყოფაში მდგომარეობს — იგი არ აზღონებს თავს მხოლოდ ერთი მიმდევრობით; ის სუნთქავს მთლიანი მოდერნიზმის დინამიკით და ერთმანეთს ებმება კუბისტური ექსპლორაციების დანგრეული სიბრტყეები იმპრესიონისტული ტექნიკის რბილ, ემოციურ სინათელესთან. კოლექციონერისა თუ ინტერიერის დიზაინერისთვის ეს ნამუშევრები უფრო მეტია, ვიდრე ესთეტიკური სილამაზე — ისინი გვთავაზობენ ღრმა ინტელექტუალურ სიღრმეს და ისტორიულ სიმძიმეს.
კოლექციის ისტორია მისი დამფუძნებლის ბიოგრაფიასთან განუყოფლად არის ქსოვილი. სერ როლანდ პენროსი ბევრად მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ პასიური დამკვირვებელი; იგი სურრეალისტური დრამატურგიის ცენტრალური პერსონაჟი იყო, რომელმაც შეძლო მჭიდრო და ტრანსფორმაციული მეგობრობის დამყარება ისეთ ფიგურებთან, როგორებიც მაქს ერნსტი და პიკასო იყვნენ. მისი გზა არქიტექტურის შესწავლიდან ავანგარდის მხარდამჭერამდე ყოველი შეძენის საფუტიკო საფუძველი გახდა და პირადი ვნება კულტივირებულ მემკვიდრეობად აქცია. ეს ისტორიული განცდა თითქმის ხელშესახებად არის მუზეუმის ატმოსფეროში, რომელიც იმ შემოქმედებით გარემოს ასახავს, რომელსაც პენროსი და მილიერი საკუთარ სახლში ქმნიდნენ. ეს სივრცე მოასწორებს ხიდს კოლექციონერის კაბინეტის პირად ინტიმურობასა და ხელოვნების არქივის საჯარო მნიშვნელოვნება Zwischen, რაც მას თანამედროვე მეცნიერების ქვაკუთხედად აქცევს.
ის, რაც ჭეშმარიტად გამოარჩევს პენროსის კოლექციას, მისი გამორჩეული და უპრეტენზიო პერსპექტივაა. იგი რჩება ადგილად, სადაც წარსულის გაბედული ინტერპრეტაციები აგრძელებს ჩვენი აწმყო აღქმის გამოწვევას. ისეთი გარდამტეხი გამოფენებით, რომლებმაც ისტორიულად შეაერთა სურრეალიზმი ბრიტანულ მოდერნიზმთან, მუზეუმმა განამტკიცა თავისი რეპუტაცია, როგორც მხატვრული დიალოგის სასიცოცხლო ცენტრისა. მათთვის, ვინც ეძებს წარმოსახვის მარადიულ ძალას, კოლექცია გვთავაზობს შეუდარებელ შესაძლებლობას, ვუყუროთ, თუ როგორ აყალიბებს 1930-იანი წლების რადიკალური იდეები დღესაც ჩვენს რეალობის აღქმას, რაც მას აუცილებელ დანიშნულების ადგილად აქცევს ყველასთვის, ვისაც მოხიბლული აქვს მოულოდნელობის სილამაზე.