De geschiedenis van Kingston Lacy
Kingston Lacy is een landhuis en landgoed gelegen nabij Wimborne Minster in Dorset, Engeland. Oorspronkelijk maakte dit land deel uit van een koninklijk domein binnen het heerlijkheid van Wimborne. In die periode was het landgoed in handen van de de Lacy-familie, toen het nog deel uitmaakte van het koninklijke bezit. De locatie was van groot belang voor de Engelse monarchie en trok koningen als Henry III, IV en V aan.
Het oorspronkelijke huis stond ten noorden van het huidige gebouw. Deze eerdere structuur, gebouwd in de middeleeuwen, diende als een jachthuis in verbinding met het hertengat dat zich in het noordwesten bevond. De geschiedenis van deze plek is onlosmakelijk verbonden met de wisselende eigenaars van het omliggende landschap van Dorset en de evolutie van het landhuis, van zijn middeleeuwse wortels tot aan de dag van vandaag.
De Architectuur van het Landgoed
Het architecturale karakter van het huis wordt gedefinieerd door lagen van interventies die over vele eeuwen zijn verspreid. De voorgevel, ontworpen door Sir Roger Pratt in 1663, legde een symmetrische basis van rode baksteen voor het bouwwerk. Deze oorspronkelijke compositie onderging later een ingrijpende transformatie tijdens het midden van de 19e eeuw. Tussen 1835 en 1838 ondernam Charles Barry een significante verbouwing van het landgoed op verzoek van William John Bankes. Deze periode van werkzaamheden veranderde het uiterlijk van de buitenkant en de relatie tussen het huis en de omliggende tuinen fundamenteel.
De transformatie omvatte het bekleden van de bestaande rode bakstenen hal met Chilmark-steen. Deze verandering in materiaal ging gepaard met de toevoeging van een hoge schoorsteen op elke hoek, wat een nieuwe verticaliteit aan het silhouet gaf. Om plaats te maken voor een nieuwe hoofdingang werd het maaiveld aan één zijde verlaagd, waardoor het souterrain zichtbaar werd en de manier waarop het gebouw het landschap ontmoet, veranderde. Het resultaat is een structuur die de persoonlijke visie van William John Bankes weerspiegelt, gevormd door de hand van Barry.
De nalatenschap van de familie Bankes
De geschiedenis van dit landgoed is onlosmakelijk verbonden met de familie Bankes, die meer dan 400 jaar lang een prominente rol speelde als landadel in Dorset. Hun aanwezigheid in de regio werd gekenmerkt door een diepe loyaliteit tijdens de Engelse Burgeroorlog, toen Sir John Bankes en Dame Mary hun trouw hielden aan Karel I. Deze turbulente periode zorgde ervoor dat de invloed van de familie zich uitstrekte over enorme delen van het landschap van Dorset, waarbij gebieden zoals Studland, Corfe Castle, Wimborne, Holt en Badbury Rings werden omvat.
De continuïteit van het landgoed bereikte haar laatste hoofdstuk in de twintigste eeuw. Henry John 'Ralph' Bankes bleef de laatste particuliere eigenaar van Kingston Lacy en behield het bezit tot aan zijn dood in 1981. Na zijn overlijden werd het landgoed nagelaten aan de National Trust, waarmee de instandhouding van de bezittingen van de familie en de collecties die zij gedurende generaties hadden samengesteld, werd gewaarborgd.
Meesterwerken van de kunstcollectie
De collectie binnen het huis biedt een diepgaande ontmoeting met de gewichtigheid van de Europese portretkunst en mythologische verhalen. Peter Paul Rubens is aanwezig door het portret van Maria Serra Pallavicino, geschilderd rond 1606, en de voorstelling van Marchesa Maria Grimaldi, en haar dwerg, eveneens uit circa 1606. Deze werken bestaan naast de aanwezigheid van Titiaan, in het bijzonder de weergave van Nicolò Zen uit 1562. Er gaat een stille ernst uit van de manier waarop deze figuren de ruimte opeisen, wat een moment van bezinning afdwingt bij degenen die voor hen staan.
De mythologie krijgt een tastbare vorm in Jacopo Tintoretto’s Apollo die een dichter kroont en hem een metgezel schenkt, gedateerd in 1570. De collectie strekt zich tevens uit naar de Spaanse traditie, met Camillo Massini door Diego Velázquez. Vlakbij verschuift de sfeer met de aanwezigheid van Juan Bautista Martínez del Mazo’s Het huishouden van Filips IV, 'Las Meninas'. Ook de werken van Sir Peter Lely bevinden zich hier, wat bijdraagt aan een continuïteit in de portretkunst die de kamers al generaties lang definieert.
