Oorsprong en geschiedenis van het Liria Palace
Het Liria Palace dient als de officiële residentie van de House of Alba. Het is het enige paleis in Madrid dat nog steeds functioneert als een privéwoning. De bouw van het imposante gebouw vond plaats tussen 1767 en 1785, een project dat werd in opdracht gegeven door de 3e hertog van Berwick en Liria, Don Jacobo Fitz-James Stuart en Columbus.
De geschiedenis van deze bijzondere locatie is onlosmakelijk verbonden met de bloedlijn van de hertogen van Berwick en Alba. Gedurende meer dan 500 jaar hebben deze hertogen de kunstcollectie samengesteld die tegenwoordig de kamers van het paleis vult. Deze accumulatie van meesterwerken weerspiegelt eeuwen van onafgebroken mecenaat door de familie.
Het Gebouw en zijn Neoclassicistische Architectuur
Het Liria Palace vormt een monumentaal hoogtepunt van de Neoclassicistische architectuur in Madrid. De eerste contouren van dit meesterwerk werden geschetst door de Franse architect Louis Guilbert, wiens visie de basis legde voor dit imposante bouwwerk. In een cruciale volgende fase bracht de Spaanse architect Ventura Rodríguez de architecturale voltooiing, waarmee hij het rationele en symmetrische karakter van het gebouw definitief verankerde in de stedelijke pracht van de hoofdstad. De uiteindelijke voltooiing van de structuur werd overgenomen door Blas Beltrán Rodríguez, wat resulteerde in een interieur dat met een elegante, rechthoekige en compacte compositie de bezoeker verwelkomt.
De buitenwereld van het paleis ontvouwt zich in twee wezenlijk verschillende sferen. De voortuin ademt de romantische sfeer van de Engelse tuinstijl, gekenmerkt door een serene centrale weide en een weelderig palet aan bomen, waaronder magnolia, ceder, kastanje, taxus en cipres. De achtertuin daarentegen onderging in 1916 een artistieke transformatie onder de handen van Jean-Claude Nicolas Forestier, die een klassiek stempel aan de ruimte gaf. Deze zone wordt verrijkt door een centrale fontein en diverse schaduwrijke lanen die een gevoel van tijdloze sereniteit oproepen.
De Indrukwekkende Kunstcollectie
De collectie die door de hertogen van Berwick en Alba gedurende vijf eeuwen met zorg is samengesteld, is een schatkammer van schilderijen, sculpturen, gravures, meubilair en decoratieve kunsten. Deze kostbare objecten bevinden zich in de beslotenheid van de privéresidentie van het Huis van Alba. Het geheel omvat niet alleen visuele pracht, maar ook significante historische documenten en boeken die getuigen van eeuwenlang mecenaat. Tot de meest bijzondere stukken behoren het laatste testament van koning Ferdinand II van Aragón en een unieke collectie brieven van Christoffel Columbus.
In de bibliotheek rust een eerste druk van Don Quichot uit 1605, een monumentaal werk in de wereldliteratuur. Een ander essentieel volume is de Alba-bijbel, die een van de eerste Spaanse vertalingen van het Oude Testament vertegenwoordigt. Deze schatten maken deel uit van een veel grotere selectie aan boeken en documenten die zorgvuldig worden bewaard in de archieven van het Liria Palace.
De collectie wordt verder verrijkt door diverse meesterwerken van vooraanstaande kunstenaars, waaronder:
- Sint-Dominicus van Guzmán, circa 1650 - Francisco de Zurbarán
- Hertogin van Alba, De Witte Hertogin, 1795 - Francisco Goya
- Karel V en keizerin Isabella - Peter Paul Rubens
- Infanta Margarita II - Diego Velázquez
- María Francisca de Sales Portocarrero, 16e hertogin van Peñaranda, 1854 - Franz Xaver Winterhalter
- Mars en Venus, 1595 - Lavinia Fontana
Meesterwerken van de Collectie
De collectie herbergt een indrukwekkende reeks portretten die de bloedlijn van het Huis Alba in al haar glorie laten zien. Een absoluut middelpunt in deze schatkamer is het portret van de Hertogin van Alba door Francisco Goya, ook wel bekend als De Witte Hertogin (1795). Naast dit meesterwerk vinden we andere opmerkelijke portretten, waaronder afbeeldingen van de Groothertog van Alba door Titiaan en Rubens. De collectie werd verder verrijkt door Peter Paul Rubens, die het werk Karel V en Keizerin Isabella aan de bezittingen toevoegde. In het midden van de 19e eeuw, in het jaar 1854, legde Franz Xaver Winterhalter de schoonheid vast van María Francisca de Sales Portocarrero, de 16e Hertogin van Peñaranda.
Zowel religieuze als hofelijke thema's komen prachtig tot uiting in de werken van diverse Spaanse en Europese meesters. Een essentieel onderdeel van deze samenstelling is Heilige Dominicus van Guzmán, geschilderd rond 1650 door Francisco de Zurbarán. De aanwezigheid van Diego Velázquez is voelbaar door zijn meesterlijke weergave van Infanta Margarita 2. De collectie omvat tevens werken van El Greco en aanvullende schilderijen van Zurbarán. Al deze kostbare stukken worden bewaard in de privéresidentie van het Huis Alba, dat deze werken gedurende een periode van meer dan 500 jaar met zorg heeft verzameld.
