Odpowiedź w 30 sekund

Oto cały sekret, który mieści się na serwetce: nie muszę znać nazwiska ani jednego malarza, aby wybrać odpowiednią sztukę, i Ty również nie musisz. Dwie rzeczy wykonują całą ciężką pracę. Po pierwsze, Twoja sztuka to 10% akcentu w klasycznej zasadzie wnętrzarskiej 60-30-10 — co oznacza, że może, a nawet musi, być najgłośniejszym, najbardziej pewnym siebie kolorem w pomieszczeniu, a nie nieśmiałym echem sofy. Po drugie, dopasuj temperaturę dzieła do światła panującego w pokoju: chłodne, wychodzące na północ pomieszczenie potrzebuje czegoś ciepłego, aby zwalczyć chłód; zaś skąpane w słońcu, południowe wnętrze może udźwignąć ciemniejsze, bardziej nastrojowe barwy bez utraty głębi. To wszystko. Wszystko poniżej to po prostu prezentacja mojej pracy wraz z praktycznym przykładem, abyś mógł zobaczyć tę zasadę w działaniu.

1. Zasada 60-30-10 i miejsce, jakie w niej zajmuje sztuka

Projektanci stosują pewną proporcję, aby pomieszczenie nie sprawiało wrażenia wyprzedaży garażowej ani poczekalni w szpitalu: 60% widocznego koloru to nuta dominująca — ściany, duży dywan, największa sofa. 30% to kolor drugorzędny — zasłony, fotel akcentujący, mniejszy dywan — kontrast bez walki na pięści. I 10% to akcent, nuta, która nadaje pomieszczeniu osobowość, tak jak czerwona szminka dopełnia stylizację, która w pozostałej części jest całkowicie beżowa. Poduszki, lampy i sztuka ścienna należą właśnie do tych ostatnich 10%, stanowiąc najbardziej ekscytującą przestrzeń w całym domu.

Oto element, który ludzie nieustannie mylą: sztuka powinna być najodważniejszym kolorem w pomieszczeniu. Widziałem już tak wielu ludzi kupujących grafikę, która po cichu pasuje do sofy, jakby próbowała nie rzucać się w oczy na własnej imprezie, przez co pokój staje się płaski jak naleśnik, ponieważ nic nie wykonuje zadania przypisanego tym ostatnim 10%. Wyobraź sobie pokój z ciepłymi szarymi ścianami (60%, dominujące) i granatową sofą (30%, drugorzędne). Grafika w odcieniach szarości i granatu w takim wnętrzu jest tchórzliwa. Dzieło niosące ze sobą musztardę, koral lub głęboką butelkową zieleń dopełnia pokój, ponieważ jest to dokładnie ta nuta, na którą matematyka czekała przez cały ten czas.

2. Dopasowanie temperatury dzieła sztuki do światła w pomieszczeniu

Kolor ma swoją temperaturę, podobnie jak zupa. Czerwienie, pomarańcze i żółcie są ciepłe; niebieskości, zielenie i fiolety są chłodne. Co więcej, naturalne światło w samym pomieszczeniu już przed zawieszeniem pierwszej ramy skłania się ku jednej ze stron. Kierunek, na który wychodzi pokój, zmienia wpływ tego światła na kolor, a warto o tym wiedzieć, zanim zakochasz się w grafice online:

Czy to prawo fizyki? Nie. Pokój z północną ekspozycją zalany jasnym światłem sztucznym zachowuje się zupełnie inaczej niż ten oświetlony tylko własnym oknem, i przyznaję to otwarcie. Jest to jednak najszybszy znany mi sposób, aby przestać wpatrywać się w ścianę z pytaniem, dlaczego grafika, która wyglądała idealnie na laptopie, wydaje się niewłaściwa o siódmej wieczorem. Zazwyczaj problemem nie jest zły obraz. Problemem jest niewłaściwa temperatura względem światła w tym pokoju.

3. Analiza koloru dzieła przed zakupem

Trzy rzeczy, które warto sprawdzić w każdym dziele, zanim na stałe zagości na Twojej ścianie, a żadna z nich nie wymaga wiedzy o tym, kto je namalował, kiedy lub dlaczego interesują to historyków sztuki.

1. Jaki jest dominujący kolor, widoczny na pierwszy rzut oka z drugiego końca pokoju? Nie chodzi o najmniejszy detal. Chodzi o kolor, który Twoje oko wyłapuje jako pierwszy z odległości trzech metrów – tak jak zauważasz znak „STOP”, zanim jeszcze przeczytasz słowo STOP. To właśnie ten kolor pełni funkcję 10-procentowego akcentu.
2. Czy całość jest ciepła czy chłodna? Nawet dzieło w większości neutralne ma swój odcień – szary krajobraz może mieć tony ciepłe (piaskowe, oliwkowe) lub chłodne (niebiesko-szare, łupkowe) – i to właśnie ten odcień musi współgrać ze światłem w pomieszczeniu lub celowo z nim kontrastować.
3. Czy występuje tu jedna mocno nasycona nuta, czy wszystko jest przygaszone? Pojedynczy, wyrazisty kolor – czerwona parasolka w łagodnej scenie ulicznej, jasne niebo nad cichym polem – pełni funkcję akcentu lepiej niż dzieło, które jest jednolicie miękkie. Jednolita łagodność sprawia, że obraz wtapia się w ścianę zamiast stanowić kotwicę dla wnętrza, podobnie jak szept znika w głośnej restauracji.

Trzy pytania, które warto zadać przed zakupem

Czy sztuka powinna pasować do mojej sofy, czy kontrastować z nią?

Kontrast — prawdziwa różnica, a nie zgrzyt. Zgodnie z zasadą 60-30-10 sofa stanowi zazwyczaj 60% lub 30%, a zadaniem sztuki jako pozostałych 10% jest wprowadzenie koloru, którego te dwa elementy jeszcze nie posiadają. Dzieło o identycznym odcieniu co sofa wydaje się zbędne, niczym zamówienie tego samego dania głównego co osoba, z którą idziesz na randkę. Dzieło, które dzieli z pomieszczeniem tonację — zarówno ciepłą, jak i chłodną — przy jednoczesnym kontraście w samym odcieniu, sprawia wrażenie zamierzonego elementu dekoracji, a to właśnie intencjonalność jest tu kluczem.

W moim pokoju nie dociera dużo naturalnego światła — czy to zmienia to, co powinienem kupić?

Tak, i może to być najużyteczniejsza informacja w całym tym artykule. W ciemnym lub wychodzącym na północ pokoju, gdzie światło jest naturalnie chłodne i słabe, jasna lub chłodno-tonowana sztuka ma tendencję do stania się płaską i zamgloną, niczym zdjęcie wykonane przez brudną szybę. Cieplejsze, bardziej nasycone dzieła zachowują swój kolor w słabym lub sztucznym świetle, ponieważ od samego początku nie polegały na silnym świetle dziennym, aby wyglądać żywo.

A co, jeśli patrząc na obraz, naprawdę nie potrafię odróżnić barw ciepłych od chłodnych?

Przyjrzyj się bieli, szarościom lub najjaśniejszym fragmentom, a nie ewidentnie kolorowym częściom. „Białe” niebo lub ściana w ciepłym dziele zazwyczaj mają delikatny żółty, różowy lub kremowy odcień — podobnie jak pokój oświetlony świecami, który barwi wszystko na złoto. Odpowiedni fragment w chłodnym dziele ma delikatną niebieską, szarą lub lawendową poświatę, przypominającą cień na śniegu. Każde dzieło posiada neutralny obszar, który można wykorzystać do tego testu, a ten neutralny obszar nie kłamie tak, jak czasem potrafi to zrobić duży, krzykliwy kolor.

Powiązane na Mus3ums.com

• Chcesz zgłębić dokładną ideę z sekcji 2? Paleta emocji: Wybieranie sztuki według koloru stosuje tę samą logikę 60-30-10, prezentując więcej przykładów dla poszczególnych pomieszczeń.
• Jeśli koncepcja „ciepłego i chłodnego pokoju” do Ciebie przemówiła, artykuł Harmonia czy kontrast? przenosi ten sam test temperatury na konkretne obrazy, nie zmuszając Cię do zapamiętywania żadnych nazwisk.
• Kupowanie kierując się emocjami, a nie nazwiskiem artysty, to pełna metoda, a nie tylko prosty trik — Wywoływanie emocji poprzez sztukę: Przewodnik po zakupach kierowanych nastrojem to jej pełniejsza wersja.
• Zastanawiasz się, dlaczego niektóre dzieła wydają się zamglone i miękkie zamiast pewnych w swojej nasyconości? Wywoływanie nastroju i przestrzeni wyjaśnia technikę stojącą za tym efektem, bez użycia trudnego żargonu.
• Gdy wybierzesz już kolor i nastrój, kolejnym rozwidleniem dróg jest technika wykonania — Druk Giclée vs. Ręcznie malowane oleje w prosty sposób przedstawia ten wybór.
• Nie masz pewności, czy kolor będzie odpowiedni, gdy znajdzie się już na Twojej ścianie? Kupuj z zabezpieczeniem — polityka zwrotów istnieje właśnie po to, aby radzić sobie z takimi wątpliwościami.

Źródła

• Zasada 60-30-10: Struktura dla zachowania równowagi kolorów — Behr / Colorfully Behr
• Mistrzostwo w projektowaniu wnętrz: Zasada 60-30-10 dla harmonii kolorów — Whitney Ford Design
• Wybór schematu kolorystycznego: Zasada 60-30-10 — ElephantStock
• Sekret wyboru kolorów farb do pokoi z oknami na północ — Clare
• Najlepsze kolory farb do pokoi z oknami na południe — Benjamin Moore
• Jak światło wpływa na kolor — Farrow & Ball
• Kierunek światła a odcień: Kompas kolorystyczny — Sherwin-Williams / Tinted
• Wybór koloru na podstawie orientacji pokoju — Sherwin-Williams