Początki i historia Liria Palace
Liria Palace pełni funkcję oficjalnej rezydencji rodu Alba, pozostając jedynym pałacem w Madrycie, który wciąż służy jako prywatny dom. Budowa tego monumentalnego gmachu trwała w latach 1767–1785, a sam projekt został powierzony 3. księciu Berwick i Liria, Don Jacobo Fitz-James Stuart i Columbus.
Dzieje tego miejsca są nierozerwalnie splecione z linią rodową książąt Berwick i Alba. Przez ponad pięć stuleci to właśnie ci arystokraci gromadzili kolekcję dzieł sztuki, która dziś wypełnia wnętrza pałacu. Ten niezwykły zbiór stanowi żywe świadectwo wielowiekowego, nieprzerwanego mecenatu artystycznego sprawowanego przez tę szlachecką rodzinę.
Budowla i jej neoklasycystyczna architektura
Liria Palace stanowi jedno z najwspanialszych osiągnięć neoklasycystycznej architektury w Madrycie, będąc świadectwem elegancji i precyzji projektowej. Pierwsze wytyczne budowlane powierzono francuskiemu architektowi Louisowi Guilbertowi, którego wizja położyła fundamenty pod tę monumentalną rezydencję. Następnie, w procesie kształtowania ostatecznego oblicza gmachu, kluczową rolę odegrał hiszpański architekt Ventura Rodríguez, który nadał budynkowi jego racjonalny i harmonijny, w pełni symetryczny charakter. Całość prac wykończeniowych i finalizację struktury powierzono Blasowi Beltránowi Rodríguezowi. Wnętrza pałacu zachwycają swoją przemyślaną organizacją, przybierając formę prostokątną, wydłużoną i niezwykle spójną w swojej kompaktowej strukturze.
Otaczające pałac tereny zewnętrzne zostały podzielone na dwa odrębne, lecz równie zachwycające światy. Przedni ogród, utrzymany w romantycznym stylu angielskim, zaprasza do spacerów wśród rozległych, centralnych łąk oraz bogatej roślinności, w której dominują magnolia, cedr, kasztanowiec, cis oraz cyprys. Z kolei ogród tylny, poddany w 1916 roku renowacji autorstwa Jean-Claude'a Nicolasa Forestiera, zyskał zupełnie nowy, klasycystyczny wyraz. Ta część posiadłości urzeka spokojem, oferując odwiedzającym widok na centralną fontannę oraz liczne, malownicze gaje.
Imponująca kolekcja sztuki
Kolekcja gromadzona przez książąt Berwick i Alba na przestrzeni pięciu stuleci to niezwykłe bogactwo obejmujące malarstwo, rzeźbę, grafikę, meble oraz sztukę dekoracyjną. Te bezcenne obiekty znajdują się w prywatnych wnętrzach rezydencji rodu Alba, stanowiąc żywe świadectwo wielowiekowego mecenatu. Wśród zgromadzonych skarbów odnaleźć można niezwykle istotne dokumenty historyczne i księgi, w tym testament króla Ferdynanda II Aragońskiego oraz unikalny zbiór listów Krzysztofa Kolumba.
W zaciszu biblioteki spoczywa pierwsze wydanie Don Quixote z 1605 roku, będące kamieniem milowym literatury światowej. Kolejnym niezwykłym woluminem jest Biblia Alba, stanowiąca jedno z pierwszych hiszpańskich tłumaczeń Starego Testamentu. Te i inne unikatowe dzieła tworzą szeroką panoramę księgozbioru i dokumentów, które są pieczołowicie strzeżone w pałacowych archiwach.
Wśród licznych arcydzieł zgromadzonych w Liria Palace można odnaleźć wybitne dzieła wielu znamienitych artystów, w tym:
- Święty Dominik z Guzmán, ok. 1650 - Francisco de Zurbarán
- Księżna Alba, Biała Księżna, 1795 - Francisco Goya
- Karol V i cesarzowa Izabela - Peter Paul Rubens
- Infanta Margarita II - Diego Velázquez
- María Francisca de Sales Portocarrero, 16. księżna Peñaranda, 1854 - Franz Xaver Winterhalter
- Mars i Wenus, 1595 - Lavinia Fontana
Arcydzieła kolekcji
Zgromadzone zbiory skrywają niezwykłe portrety, które stanowią malarską kronikę rodu Alba. Centralne miejsce w tej opowieści zajmuje dzieło Francisco Goyi – portret Księżnej Alberty, znany również jako Biała Księżna (1795), który zachwyca swoją głębią i elegancją. Wśród innych wybitnych wizerunków odnajdziemy przedstawienia Wielkiego Księcia Alberty autorstwa Tycjana oraz Rubensa. Kolekcję wzbogaciło również płótno, które stworzył Peter Paul Rubens, przedstawiające Karola V i cesarzową Izabelę. Z kolei w połowie XIX wieku, w 1854 roku, Franz Xaver Winterhalter uwiecznił na płótnie Marię Franciszkę de Sales Portocarrero, szesnastą Księżną Peñarandy.
Tematyka religijna oraz dworska znajduje swoje odzwierciedlenie w dziełach wybitnych mistrzów hiszpańskich i europejskich. Kluczowym elementem tej kolekcji jest namalowany około 1650 roku Święty Dominik z Guzmán autorstwa Francisco de Zurbarána. Duchową obecność Diego Velázqueza odczuwamy poprzez jego mistrzowskie ujęcie Infanty Margarety II. W bogatych zasobach znajdują się także prace El Greco oraz kolejne płótna autorstwa Zurbarána. Wszystkie te bezcenne skarby są przechowywane w prywatnych rezydencjach rodu Alba, który z pasją gromadził te dzieła przez ponad pięć stuleci.
