Viljam Džozef MekcloskiSlike, biografija i muzejske kolekcije

Rani život, obuka i porodica

Viljam Džozef Mekcloski rođen je u Filadelfiji, Pensilvanija, 5. oktobra 1859. godine. Njegove formativne godine oblikovane su strogo akademskim tradicijama Pennsylvanske akademije lepih umetnosti, gde je studirao između 1877. i 1882. godine. Tokom tog perioda, usavršavao se pod vođstvom Kristijana Šusela i Tomasa Ekinsa, upijajući tehničku preciznost neophodnu za profesionalnog slikara.

Tokom ranih osamdesetih godina prošlog veka, pravac njegovog života skrenuo je ka Američkom zapadu. Dok je predavao u Denveru, u Koloradu, upoznao je Albertu Binford, umetnicu koja će mu postati supruga. Njihov susret, koji se desio oko 1882. ili 1883. godine, označio je početak značajnog kreativnog i ličnog partnerstva. Par se na kraju skrasio u Los Anđelesu, gde su 1884. godine osnovali studio za portrete. Njihova porodica se proširila i obuzela je ćerka, Elenor Mekcloski Rasel, koja će kasnije često biti motiv za umetničke četkice svojih roditelja.

Artistička karijera i putovanja

Njegov profesionalni život počeo je da dobija jasne obrise na Američkom zapadu, gde je 1882. godine prihvatio profesorsku poziciju u Denveru, u Kolorado. Ovaj period podučavanja prethodio je značajnom preseljenju u Njujork krajem 1885. ili početkom 1886. godine. Tokom tih formativnih godina, njegov rad i život postali su duboko isprepleteni sa životom Alberte Binford, dok je par 1884. godine osnovao studio za portrete u Los Anđelesu. Njihove profesionalne sudbine odlikovao je neprestani pokret, dok su putovali širom Sjedinjenih Američkih Država i Evrope kako bi ispunili porudžbine i izložili svoja dela.

Devadesete godine prošlog veka donele su mu širenje vidika kroz putovanja u Englesku i Pariz. Njegovo prisustvo u svetu umetnosti obeležio je nomadski način života, sa dugim boravkima u San Francisku, Londonu, Parizu, Solt Lejk Sitiju, Njujorku i Los Anđelesu. Ova mobilnost omogućila mu je da se poveže sa različitim okruženjima, iako je njegov fokus ostao nepokolebljiv na odabranim temama. Nakon razdvajanja od Alberte 1898. godine, on je odlučio da ostane u Kaliforniji, nastavljajući svoj umetnički rad na Zapadu.

U poznijim godinama života, njegova geografska odredišta su se ponovo promenila. Do sredine dvadesetih godina, preselio se u Oregon, gde je boravio sve do svoje smrti 1941. godine. Njegova karijera bila je definisana ovim stalnim kretanjem između urbanih centara Istočne obale i razvijajućih pejzaža Zapada, uvek održavajući prisustvo u raznim gradovima koji su bili domaćini njegovim izložbama i portretnim porudžbinama.

Tehnika i umetnički stil

Ruka Viljama Džozefa Mekcloskog bila je najsigurnija kada bi se posvetila tišini mrtve prirode, portreta i žanrovskih scena. Posedovao je posebnu naklonost prema teksturama voća i cvetnih aranžmana, posmatrajući svaki predmet sa pedantnim oko za detalje. Njegov pristup često je koristio tehniku trompe l’oeil, metodu dizajniranu da prevari oko i stvori iluziju trodimenzionalnih objekata na ravnoj površini. Ova preciznost omogućavala mu je da sa visokim stepenom tačnosti prikaže specifičnosti pojedinačnih vrsta, hvatajući tačno podobje plodova koje je prikazivao.

Njegove kompozicije često su se oslanjale na promišljen osećaj drame. Često je svoje motive postavljao na opušten način na polirane mahonove stoliće, smeštajući ih ispred dubokih, teških senki bogatih draperija. Ova igra svetla i tame služila je da istakne taktilne kvalitete njegovih subjekata, bilo da se radilo o glatkoj kori jabuke ili delikatnim naborima papira za pakovanje. Tokom godina zajedničkog rada sa Albertom, supružnici su postigli zajednički standard preciznosti, osiguravajući da svaki botanički ili jestiv element bude prikazan sa izuzetnom jasnoćom.

Značajna dela i motivi

Viljam Džozef Mekcloski pronašao je svoj najtrajniji izraz u tišini i taktilnim detaljima kuhinje i ostave. Njegova umetnost prožeta je posebnom nakonnošću prema zaobljenom voću, pri čemu su kompozicije često krcate glatkih krivina jabuka i narandži. Ovi motivi često su prikazivani u stanju tranzicije, delujući kao da su delimično skriveni unutar krhkog papira za pakovanje, što njegovim mrtvim priredama je daje osećaj trenutnost i neposrednosti. Njegova sposobnost da dočara specifične teksture voća i nežne nabore papira omogućila mu je da obične namirnice pretvori u objekte intenzivnog vizuelnog istraživanja.

Njegov umetnički opus obuhvata različite formate i medije, od ulja na platnu do radova na papiru. U svom delu iz 1896. godine, ulje na platnu pod nazivom Jabuke na stolu, on je demonstrirao svoju vrhunsku kontrolu nad aranžmanom jednostavnog voća. Druga značajna dela uključuju Narandže u papiru, nastalo oko 1890. godine, kao i Beztitleno (Mrtva priroda, Mandarine) iz 1912. godine. Eksperimentisao je i sa različitim materijalima, što se vidi u delu Pesma iz 1890. godine, izvedenom kao ulje na papiru preko platna.

• Narandže u papiru, oko 1890.
• Pesma, 1890.
• Jabuke na stolu, 1896.
• Beztitleno (Mrtva priroda, Mandarine), 1912.

Gde danas možete posetiti njegova dela

Fizički tragovi bogate umetničke karijere koju je ostavio Viljam Džozef Mekcloski čuvaju se u nekoliko značajnih kolekcija širom Sjedinjenih Američkih Država. Fine Arts Museums of San Francisco poseduje odabir njegovih slika, među kojima se izdvaja remek-delo Oranges in Tissue Paper. Ova dela pružaju dragocen uvid u preciznost i posvećenost koju je umetnik uložio u svoje motive iz mrtve prirode tokom boravka u Kaliforniji.

Za one koji traže najobimnije zbirke njegovog stvaralaštva, Bowers Museum čuva najveću kolekciju slika koje je stvorio Viljam Džozef Mekcloski na svetu. Ova institucija čuva širok spektar njegovih studija i završenih kompozicija, uključujući i akvarel Untitled (Portrait of Eleanor with Wreath, dat oko 1892. godine. Ova dela predstavljaju značajan zapis njegovog tehničkog razvoja i izuzetnu sposobnost da sa jednakom majstorstvom ovekrači kako motive voća, tako i ljudske subjekte.