ТермометарЏаспера Џонса · 1959

Fizičnost merenja

Slikarsko platno je vertikalno presečeno centralnom osom koja u sebi nosi pravi, funkcionalni mehanički termometar. Ovaj fizički uređaj deli površinu na dva paralelna panela podeljenog platna. Sa obe strane ovog industrijskog instrumenta, debeli slojevi uljanih boja stvaraju teksturirane oblike nalik na eksplozije zvezda. Paleta boja sastoji se od primarnih i sekundarnih tonova, uključujući duboke plave, jarke žute, upečatljive crvene, uz akcente narandžaste i bele boje. Duž centralne vertikalne ose, šablonski ispisani brojevi u rasponu od 10 do 120 protežu se paralelno sa skalom termometra. Ovi precizni, fabrički proizvedeni brojevi predstavljaju snažan kontrast teškim, impasto potezima četkicom koji se kreću preko površine u haotičnim, gestualnim obrascima.

Integracija okruženja i objekta

Kreiran 1959. godine, ovaj asamblaž od mešovitih medija prevazilazi statičnu predstavu temperature ugrađivanjem živog alata za merenje. Pošto je termometar funkcionalan, umetničko delo reaguje na trenutnu klimu prostora u kojem se izlaže. Kako se temperature u prostoriji menjaju, mehanički indikatori unutar instrumenta se fizički pomeraju, uzrokujući transformaciju kompozicije u realnom vremenu. Ova integracija povezuje naslikanu površinu sa stvarnim protokom vremena i promenama u okruženju. Delo postoji na tački tranzicije između ekspresivnih, ručno nanetih tragova umetnika i standardizovane preciznosti industrijskog merenja.

Kontekst unutar Neo-Dada pokreta

Ovo delo pripada Neo-Dada pokretu, periodu koji je premostio Apstraktni ekspresionizam sa ranim Pop artom i Minimalizmom. Korišćenjem pronađenog predmeta — termometra — rad se udaljava od čisto dvodimenzionalnog slikarstva kako bi stupio u interakciju sa trodimenzionalnom stvarnošću. Upotreba prepoznatljivih, svakodnevnih simbola i mehaničkih alata odražava pomeranje od emocionalne grandioznosti ranije apstrakcije ka istraživanju načina na koji posmatrači percipiraju uobičajene predmete. Ovakav pristup izaziva razliku između visoke umetnosti i utilitarianih objekata, jer fizička klima galerije postaje aktivan komponent vizuelnog stanja samog dela.