Podzemni Chichu Art Museum
Chichu Art Museum predstavlja arhitektonsko remek-delo, građeno direktno u južni deo ostrva Naoshima u prefekturi Kagawa u Japanu. Smešten na adresi 3449-1 Naoshima, ovaj prostor se prostire ispod površine zemlje, postignuvši tako tiho prisustvo koje čuva prirodnu topografiju okruženja. Otvoren je za posetioce 18. jula 2004. godine kao projekat korporacije Benesse, a danas se nalazi pod upravom Fondacije Fukutake.
Dizajniran od strane čuvenog arhitekte Tadao Ando, muzej zauzima prostor u kojem je granica između zemlje i izgrađenog okruženja namerno zamagljena. Podzemna priroda ovog lokaliiteta diktira specifičan, gotovo intimni odnos sa okolnim pejzažom. Umesto da se uzdiže iznad terena, muzej je integrisan u njega, postajući tihi deo ostrva koji se ne suprotstavlja prirodi, već postaje njen neizbežan sastavni element, čime se osigurava da arhitektura ostane u potpunom skladu sa južnim pejzažom Naoshime.
Arhitektura i filozofija dizajna
Struktura je u velikoj meri zakopana ispod pejzaža Naoshime kako bi se ograničio njen vizuelni uticaj na okolni predeo. Ovakvo podzemno postojanje stvara osećaj boravka u samoj unutrašnjosti zemlje, gde arhitektura dobija svoj oblik kroz prisustvo umetnosti i pokret svetlosti. Geometrijska dvorišta i precizno izrezani otvor omogućavaju da se prirodna svetlost uvlači u podzemne galerije. Ta svetlost nije statična; ona se menja tokom dana, preobražavajući izgled izložbi dok se sunce kreće preko neba.
Dizajn se oslanja na igru između betona i dnevne svetlosti. Korišćenjem prirodnog osvetljenja, prostori postaju aktivni učesnici u iskustvu posmatranja. Svetlost menja percepciju prostorija, osiguravajući da susret sa umetnošću nikada ne bude identičan iz jednog časa u drugi. Ovakav pristup integriše zgradu u topografiju ostrva, održavajući tiho prisustvo unutar okruženja.
Stalna umetnička kolekcija
Srž ove kolekcije čuva veličanstveni prisustvo serije Water Lilies umetnika Claude Monet. Prostor koji domuje ove slike osmišljen je sa izuzetnom pažnjom posvećenom njihovim dimenzijama i materijalima, čime se osiguralo da arhitektura u potpunosti odgovori samom umetničkom delu. Prirodna svetlost nežno osvetljava platna, koja su postavljena tako da u stalnom dijalogu komuniciraju sa promenljivim nebom. Dok se unutrašnjost prepušta svetlosti, napolju Chichu vrt pruža botaničku paralelu ovim naslikanim scenama, nudeći spektakl koji čine približno 150 vrsta biljaka, 40 vrsta drveća i skoro 200 vrsta cvetova.
Istraživanje svetlosti i prostora nastavlja se kroz stalne instalacije koje su stvorili James Turrell i Walter De Maria. Radovi koje je stvorio Turrell fokusiraju se na čulnu percepciju svetlosti kroz različite medijume, uključujući neon i LED tehnologiju, čime ove instalacije prkose granicama unutrašnjeg prostora. Sa druge strane, delo Walter De Maria pod nazivom Time/Timeless/No Time (2004) zauzima posvećen prostor, koristeći granit, mahagoni i listove zlata kako bi stvorio specifičnu, gotovo mističnu atmosferu unutar ove podzemne strukture.
- Afrum, Pale Blue (1968)
- Open Field (2000)
- Open Sky (2004)
Remek-dela kolekcije
Prisustvo dela Claude Monet, kao što je Water Lilies (1914–1917), počiva na specifičnom pokretu prirodne svetlosti koja klizi preko platna. Ova svetlost ulazi u intiman odnos sa mermornim podom, koji slike reflektuje poput površine vode. U ovom kontrolisanom okruženju, nedaleko od njih, nalaze se Water Lilies, Reflections of Weeping Willows (1916–1919) i Water-Lily Pond (1917–1919). Prostor popunjava i diptih pod nazivom Water-Lily Pond (oko 1915–1926), koji nudi drugačiju razmeru ove vodene teme.
Kolekcija se dalje širi u domene svetlosti i geometrije. Blue Planet Sky umetnika James Turrell deo je stalne postavke, pozivajući nas da se fokusiramo na samo nebo. U drugom prostoru, instalacija Walter De Maria predstavlja veliku sferu uporedo sa pozlaćenim geometrijskim elementima. Ova dela postoje u neprestanom dijalogu sa arhitekturom, gde svetlost tokom dana neprestano menja percepciju objekata.
