Istorija i poreklo Woburn Abbey
Smešten istočno od sela Woburn u Bedfordširu u Engleskoj, Woburn Abbey poseduje lozu koja seže čak u dvanaesti vek. Ovo tle je osnovano kao cistercianski opatija 1145. godine, a ovo monaško postojanje nastavilo se sve do 1538. godine, kada je kralj Avram Henri VIII rozpustio cistercičku zajednicu. Nakon ovog rasturstva, imanje je prešlo u ruke porodice Russell, a do 1547. godine, ovo vlasništvo je postalo sedište porodice Russell i dukova od Bedforda.
Kuća i danas ostaje porodično sedište dukova od Bedforda. Kao građevinsko dobro prve kategorije, ova struktura nosi težinu svog dugovečnog prisustva. Mesto se evoluiralo iz svojih religioznih temelja u značajnu seosku rezidenciju, održavajući svoje postojanje kroz vekove neprekidnog starateljstva iste loze.
Arhitektura i evolucija imanja
Temelji ovog veličanstvenog imanja datiraju iz vremena kada je prvu građevinu podigao Viljam Rasel, prvi baron Rasel od Tornhauga. Međutim, pravo transformativno doba nastupilo je oko 1630. godine, kada je Fransis Rasel, četvrti grof od Bedforda, započeo prvo preoblikovanje dvorca na mestu nekadašnjeg monastirskog kompleksa. Upravo je taj period postavio okosnicu strukture koja će se kroz vekove neprestano razvijati i menjati. Kasnije, između 1787. i 1790. godine, imanje je doživelo još jednu značajnu fazu preoblikovanja pod vođstvom Henrija Holanda.
Unutrašnja složenost kuće ogleda se u njenim brojnim prostorijama, od kojih više od dvadeset čini luksuzne salone za odmor. Ovi prostori preživeli su brojne promene u samom rasporedu i arhitekturi zdanja. Nakon otkrića truleži nakon Drugog svetskog rata, fizičke dimenzije Woburn Abbey su izmenjene, a polovina zgrade je srušena. Uprkos tim gubitcima, preostali deo strukture i dalje zadržava svoje impresivno prisustvo kao sedište porodice i rezidencija dukova od Bedforda.
Umetničke kolekcije u Woburn Abbey
Unutrašnjost ove grandiozne rezidencije nekada je obuhvatala više od dvadeset salona, od kojih su neki bili posvećeni isključivo specifičnim umetničkim zbirkama. Ti prostrani ambijenti čuvali su značajne grupe dela koja su stvorili Joshua Reynolds, Canaletto i Anthony van Dyck. Prisustvo ovih remek-delala sugeriše pažljivo kurairan okruženje u kojem je umetnost bila duboko integrisana u samu suštinu svakodnevnog života u ovim zidovima. Obim vlasništva ovog imanja bio je zaista impresivan, protežući se daleko izvan okvira vile i obuhvatajući čak i kolekciju od trideset automobila.
Radovi koje je stvorio Canaletto posebno su istaknuti u ovim zbirkama. Njegovi prikazi venecijanskih scena donose osećaj svetlosti i arhitektonske preciznosti koji definiše veliki deo vizuelnog karaktera celog poseda. Stojiteći ispred ovih platana, čovek doživljava specifičnu atmosferu italijanskog pejzaža koja je prebačena u srce engleskog polja. Kolekcija takođe ponosi portrete koje je izradio Anthony van Dyck, čiji je potez četkice sa posebnom tišinom i dostojanstvom ovekio likove tog vremena.
- Portret Margarete, princeze od Lorene, 1634 - Anthony van Dyck
- Pogled na Veliki kanal od Palazzo Balbi do Mosta Rialto, 1730 - Canaletto
- Boaz, 1643 - Rembrandt
- Bogorodica sa Detetom, 1680 - Bartolomé Esteban Murillo
- Seoska fešta u blizini Antverpena - David Teniers the Younger
- Parada sa Uskršnjim volom u selu, 1700 - Abraham van Calraet
Značajni posetioci i istorijska namena
Kroz svoju bogatu istoriju, ovo imanje ugostilo je istaknute ličnosti koje su ostavile trag u vremenu. U aprilu 1786. godine, prostore imanja posetili su John Adams i Thomas Jefferson, a njihovo prisustvo poklopilo se sa periodom značajnog arhitektonskog i pejzažnog usavršavanja poseda. Kasnije, u martu 1939. godine, Henry Channon je posetio imanje, primećujući njegovo besprekorno stanje neposredno pre izbijanja rata.
Tokom Drugog svetskog rata, Woburn Abbey je prešao u funkcionalnu ulogu koja je prevazilazila njegovu primarnu svrhu porodičnog sedišta. Od 1941. godine, ovo mesto služilo je kao sedište Political Warfare Executive organizacije. Ova organizacija je svoje londonske kancelarije operativno vodila iz Bush House-a, koji je bio sedište BBC-a. Upotreba imanja u ovom turbulentnom periodu odražava promene u prioritetima zemlje tokom sukoba.
