Τιμο Μακίνης και Ηνρή Λινττον: Ένα Στιγμιότυπο Επικής Αποστολής στην Κένετα Συμφωνίας Συνεδρίσεων και Πέρα Από Τα Όρια της Φωτογραφίας

Η εικόνα που παρουσιάζουμε δεν είναι απλά μια φωτογραφία ενός αυτοκινήτου ή μιας ομάδας ανθρώπων στο κέντρο της Κένετα Συμφωνίας Συνεδρίσεων στην Κένετα. Είναι ένα κομμάτι ιστορίας, μια ματιά σε μια από τις πιο συναρπαστικές περιόδους του ελληνικού πρωτοποριακού φωτογραφικού λόγου και μια αναγνώριση της τέχνης ενός καλλιτέχνου που είχε την τόλμη να παραδοθεί στην αληθινή εμπειρία της Αφρικανικής περιπέτειας. Η ιστορία πίσω από αυτή τη σκηνή είναι τόσο εντυπωσιακή όσο και συγκλονιστική, μια ματιά στο πώς ο Μοχάμεδος Αμίν κατάφερε να καταγράψει την ουσία μιας εποχής που άφησε ανεξίτηλα το στίγμα στην ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού. Η σκηνή απεικονίζει τον Τιμο Μακίνης και τον Ηνρή Λινττον οδηγώντας ένα Peugeot 504 στο σημείο εκκίνησης της Αφρικανικής Συμφωνίας Σαφάρι, με τον Μοχάμεδο Αμίνη να κρατάει πάνω του το παιδί του. Αυτή η εικόνα είναι μια αναγνώριση της δουλειάς ενός φωτογράφου που είχε την πεποίθηση ότι η τέχνη πρέπει να αποκαλύπτει την αλήθεια και να μεταφέρει τα συναισθήματα μιας στιγμής ιστορικής σημασίας. Ο Μοχάμεδος Αμίν ήταν ένας πραγματικός πρωτοποριακός φωτογράφος που είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα μοναδικό έργο τέχνης με μια ιδιαίτερη προσέγγιση στην καλλιτεχνική έκφραση και την αναγνώριση της ιστορικής σημασίας των γεγονότων που κατέγραψε. Η Αφρικανική Συμφωνία Σαφάρι ήταν ένα από τα πιο απαιτητικά τεστ αντοχής για τους οδηγούς και τους φωτογράφους εκείνης της εποχής, μια προσπάθεια να καταγραφεί η ουσία μιας περιπέτειας που είχε βαθιά επίδραση στην ιστορία του ελληνικού πρωτοποριακού φωτογραφικού λόγου. Η ομάδα του Μοχάμεδου Αμίνη, γνωστή ως Camerapix Company, εργαζόταν ατελείωτα για να παραδοθεί η κάλυψη της εκδήλωσης στην υγειά των θεατών έγκαιρα και αποτελεσματικά. Συχνά οι φωτογράφοι κοιμόντουσαν έξω από το αυτοκίνητό τους σε μεγάλα αποστάσεων από τον κύριο δρόμο για να καταλάβουν την καλύτερη θέση για τη λήψη φωτογραφιών και βίντεο της εκδήλωσης. Ο Μοχάμεδος Αμίν είχε καταφέρει να καλύψει αυτή την απαιτητική δοκιμή αντοχής για περισσότερα από 25 χρόνια και οι αναφορές του στην Αφρικανική Συμφωνία Σαφάρι είχαν αποκτήσει θρυλική φήμη και αναγνώριση ως ένα από τα σημαντικότερα έργα τέχνης της εποχής. Η προσπάθεια να πλησιάσει όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ενέργεια της εκδήλωσης τον οδήγησε σε μια ιστορική στιγμή που τον έκανε γνωστό στο κοινό και στις διεθνείς ειδήσεις. Στην αρχή του Μάρτη του 1978 ο Μοχάμεδος Αμίν παρκάρεσε το αυτοκίνητό του δίπλα σε ένα πλημμυρισμένο τμήμα του δρόμου και μαζί με τον νέο του συνεργάτη Δούκαν Ούιλις εγκατέστησαν τον τρίποδο και την κάμερα στο ταβάνι του αυτοκινήτου για να καταγράψουν τις κινήσεις των αυτοκινήτων καθώς περνούσαν σε ταχύτητα 80 μιλίων κατά ωράριο, σπρώχνοντας φύλλα νερού στα δύο πλευρά του δρόμου. Για τον Δούκαν Ούιλις ήταν μια συναρπαστική εισαγωγή στην πρώτη του Αφρικανική Συμφωνία Σαφάρι και μια ματιά στο πώς ένας νέος φωτογράφος μπορούσε να καταγράψει την ουσία μιας ιστορικής στιγμής με έναν μοναδικό τρόπο. Η επαγγελματικότητα του Μοχάμεδου Αμίνη ήταν παράδειγμα για τον οδηγό Yoshio Ιωσιτά που έλαβε ένα ανήσυχο τηλέφωνο από τη γυναίκα του στο Τόκιο και δεν ήθελε να την ανησυχεί για τον τραυματισμό του καθώς ο Μοχάμεδος Αμίν είχε καταφέρει να μεταδώσει τις εικόνες της σύσκεψης στην τηλεόραση μέσω της ιστορικής κάλυψης της εκδήλωσης από την εταιρεία Visnews στο Τόκιο και η προσπάθεια να είναι πρώτος ή να αποτυπώσει μια καλή πώληση ήταν αποτέλεσμα μιας παράνομης προσπάθειας που είχε προκαλέσει ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία του ελληνικού πρωτοποριακού φωτογραφικού λόγου.