Początki i historia Louvre Abu Dhabi
Położone na wyspie Saadiyat w Abu Zabi, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Louvre Abu Dhabi stanowi przełomowy moment w kulturowym krajobrazie tego regionu. Instytucja ta funkcjonuje na mocy formalnej umowy zawartej między ZEA a Francją, partnerstwa ustanowionego w marcu 2007 roku. Ta wyjątkowa współpraca pozwala muzeum na korzystanie z prestiżowej nazwy Louvre, co stanowi kamień milowy w historii międzynarodowych instytucji sztuki. Jest to największe muzeum sztuki na Półwyspie Arabskim.
Muzeum zostało udostępnione publiczności 11 listopada 2017 roku. Jego powstanie jest uznawane za wydarzenie o randze historycznej, będące darem od ZEA dla całego świata. Instytucja ta została zaprojektowana z myślą o budowaniu mostów między sztuką Wschodu a sztuką Zachodu poprzez swoją starannie przemyślaną narrację. Misja ta znajduje odzwierciedlenie w lokalizacji obiektu w obrębie Dzielnicy Kultury Saadiyat – wielkoskalowego projektu, którego celem jest uczynienie tego obszaru światowym centrum sztuki, historii i kultury.
Architektura gmachu muzeum
Zaprojektowane przez Jeana Nouvela muzeum ma strukturę „miasta muzealnego”, rozciągającego się nad wodami wyspy Saadiyat. Kompleks składa się z 55 białych budynków, których układ przypomina tradycyjną medynę. Taka architektura pozwala na płynne prowadzenie narracji kolekcji, która została podzielona na 12 rozdziałów rozproszonych w 55 galeriach.
Najbardziej spektakularnym elementem jest ośmiowarstwowa kopuła o średnicy 180 metrów. Ta ważąca 7000 ton konstrukcja wyróżnia się geometrycznymi perforacjami. Projekt ten, znany jako „Deszcz Światła”, wykorzystuje około 4500 świetlistych otworów, które filtrują promienie słoneczne. Gra światła i cienia tworzy niepowtarzalną atmosferę w przestrzeniach dziedzińców, oferując wytchnienie od palącego słońca Abu Zabi.
Arcydzieła kolekcji
Zbiory muzeum obejmują różnorodne epoki i regiony geograficzne, gromadząc obiekty odzwierciedlające wspólną historię ludzkości. Wśród prezentowanych dzieł znajduje się Leonardo da Vinci i jego obraz olejny na desce La Belle Ferronnière (ok. 1495 r.). Nieopodal dzieło Belliniego, Matka Boska z Dzieciątkiem, oferuje odmienną perspektywę na tradycję religijną. Te wybitne płótna sąsiadują z fibulą z Domagnano z V wieku oraz mameluckim Koranem z XIV wieku, reprezentując materialną i duchową historię odległych cywilizacji.
Kolekcja muzeum obejmuje również niezwykłe rzeźby i portrety. Można tu podziwiać kamienną popiersie Aleksandra Wielkiego oraz brązowego Skrzydlatego Smoka z północnych Chin, datowanego na lata 475–221 p.n.e. Portret George'a Washingtona autorstwa Gilberta Stewarta stanowi formalne spojrzenie na ubiegłe epoki. W przestrzeni poświęconej sztuce współczesnej w stałej kolekcji znajduje się natomiast Germinacja autorstwa Giuseppe Penone.
